Kunstwerk Louis Neefs verloedert in Mechelen

Print
Louis Neefs staat twintig jaar na zijn overlijden weer volop in de belangstelling. Artiesten van divers pluimage brengen hun versie van zijn muzikale nalatenschap. Maar intussen staat zijn kunstwerk Klokken in de wind te verkommeren in het Mechelse Tivolipark. "Telkens ik het werk zie, heb ik hartpijn. Is deze hommage geen mooie gelegenheid om het op te knappen", vraagt zus Connie Neefs zich af.
BR>Iedereen kent Louis Neefs als begenadigd zanger, maar hij was ook op andere vlakken artistiek bezig. "Meer dan twintig jaar geleden wilde Louis Neefs meedingen in een kunstwedstrijd georganiseerd door de stad Mechelen. Hij speelde toen al met het ontwerp van Klokken in de wind. Maar omdat hij als CVP'er gemeenteraadslid was, mocht hij aan die wedstrijd niet deelnemen", vertelt Connie Neefs.
"Uiteindelijk heeft hij, los van de wedstrijd, architect Jos Roosemont bereid gevonden om het project mee gestalte te geven. Later, na zijn overlijden, heeft de stad dan beslist om het kunstwerk toch ergens op Mechels grondgebied een vaste stek gegeven. Dat werd de tuin voor het kasteel in het Tivolipark. Daar staat het nu te verkommeren."
Klokken in de wind bestaat uit negen windklokken die aan een betonnen constructie hangen. De klokken zijn bundeltjes stalen buizen die wiegend op de wind melancholische geluiden laten zinderen. De negen klokken staan voor de toen nog negen Belgische provincies. Onderaan elke klok bungelt een koperen plaat met het wapenschild van elke provincie. Maar van een viertal klokken is het wapen verdwenen. Gestolen. Bovendien ontsiert graffiti de betonnen constructie.
"Louis en ik zijn geboren in Gierle. Daar is trouwens een straatnaam naar hem genoemd. Maar hier in Mechelen, waar hij het grootste gedeelte van zijn volwassen leven heeft doorgebracht, is er geen enkele vorm van hulde. Tot daar aan toe, maar dat zelfs zijn kunstwerk niet onderhouden wordt, vind ik toch spijtig. Ik heb telkens opnieuw hartzeer als ik zie hoe het werk verder staat te verloederen", zo nog Connie Neefs.

Onduidelijkheid


"Het onderhoud van het park is de verantwoordelijkheid van de stadsdiensten", zegt Sonia Nauwelaerts van Tivolipark. Maar daar weet niemand welke dienst er precies moet instaan voor het onderhoud van het kunstwerk.
"Omdat het werk een privé-initiatief is, blijft onduidelijk wie ervoor verantwoordelijk is. Het kan alvast geen probleem zijn dat de groendienst het werk eens een poetsbeurt geeft op vraag van de betrokkenen", zegt schepen van Openbare Werken Willy Vandenbrande. Maar daarmee is het werk nog niet hersteld. De groendienst zegt trouwens op zijn beurt alleen verantwoordelijk te zijn voor de beplanting rondom het kunstwerk en niet voor het werk zelf.
Bovendien is volgens de dienst musea het herstel nagenoeg onbetaalbaar omdat het graveren van de koperen plaatjes het werk is van een kunstenaar.