Dina Tersago: van meisje tot miss België

Print
Vrijdagnavond verhuisde het diadeempje van Joke van de Velde naar de - eveneens - blonde lokken van Dina Tersago (21) uit Puurs. Hiermee mag Dina zich de eerste Miss België van het nieuwe millennium noemen. Een complete verrassing was dat niet. Tijdens de trip naar Bahrein liep 'Dientje' al in de kijker door haar spontaniteit, scherpzinnigheid en ontspannen houding. Maar was dit schatje in haar kinderjaren ook al zo fotogeniek? En welk karakter heeft ze eigenlijk? Samen met Dina's trotse ouders bladeren we voor u door de talloze kinderalbums...
BR>«Eigenlijk ben ik de oorzaak van al deze drukte,» lacht moeder Yvette. «Als ik eind mei die advertentie van Miss België niet uit 'Story' had geknipt en opgestuurd, dan hadden we een rustig eindejaar kunnen vieren. Nu is het hier druk, druk, druk... Zaterdag riep de burgemeester van Puurs, vanuit een brandweerwagen, de Puurse bevolking nog op om Dina te verwelkomen. Het gevolg: zo'n zevenhonderd mensen in ons straatje, overal drankkrammpjes, een heus podium inclusief dj, een fanfare die Dina's intrede begeleidde... Echt te gek voor woorden.»
Tja, een miss in de familie is niet niks. «Zeg dat wel,» knikt mama Tersago. «Ik heb Dina eigenlijk ingeschreven omdat ze wat op een dood spoor zat. Ze was net met haar tweede kandidatuur pedagogie gestopt en ze was duidelijk op zoek naar nieuwe uitdagingen. Daarom heb ik het er op gewaagd, en kijk...»
In september begon de kersverse miss met frisse moed aan de Mechelse hogeschool voor een opleiding regentaat Wiskunde-Fysica-Informatica. En nu dit... Hebben jullie, als bezorgde ouders, geen schrik dat Dina misschien nooit haar opleiding zal afmaken?
«Met een diploma in handen ben je toch iets meer in het leven,» geeft vader Geert eerlijk toe. «Maar ja, we hebben steeds begrip getoond voor Dina's beslissingen. Toch moet ik eerlijk toegeven dat het beëindingen van haar universitaire studies een klap was voor ons. Eén die enkele maanden heeft doorgewerkt in onze hoofden. Haar eerste jaar had ze immers onderscheiding...»
«Unief was te ongrijpbaar voor haar,» analyseert Dina's moeder. «Het studentenleven was haar te anoniem. Ze houdt eerder van geborgenheid, liever een klein groepje dan een reuzegrote aula, zeg maar. Of ze haar studies ooit zal afmaken, is vooralsnog koffiedik kijken. Op hogeschoolniveau krijg je immers minder vrijheid, kan je de zaken moeilijker plannen.»

Madonna


Welke eigenschappen van jullie heeft Dina genetisch geërfd? «Volgens ingewijden is Dina onderhuids even beredeneerd als haar vader en van mij moet ze den babbel hebben geërfd,» erkent mama Yvette.
«Dina is een dualiteit op zich,» voegt papa Geert daar aan toe. «Ze kan goed met kinderen omgaan en voor de klas staan, maar ze kan even goed transformeren in een podiumbeest. Pas op, ze zoekt de belangstelling nooit zelf op. Ze is geen Betty-type,
met andere woorden. Maar ze heeft er ook geen problemen mee.»
Hoe was Dina als kind?
«(Vader Geert prompt:) Erg levenslustig. Dat zegt ook haar grootmoeder, die Dina tijdens haar eerste levensjaren heeft helpen opvoeden. Zo kroop Dina vanaf haar zesde jaarlijks in de huid van Madonna tijdens het kamp met de VKSJ (de KSA, zeg maar). In een pakje dat haar oma voor haar had genaaid. Hoe heette dat nummer ook weer dat je playbackte, Dina?»
«'True Blue',» zegt Dina, die er ondertussen gezellig is komen bijzitten. «Dat stond op de eerste LP die ik van Madonna kocht.» Dus je was al vroeg een fuifnummer... «Bwa, dat viel wel mee. Ik was eerder een laatbloeier. Lichamelijk ben ik lang een kind gebleven, mentaal stond ik verder.»
Die inhaalbeweging is anders toch mooi gelukt, Dina. Welke goede raad zou jij aspirant-missen nog willen meegeven? «Doe geen onnodige moeite, gooi er niet teveel geld tegenaan en het allerbelangrijkste... blijf vooral jezelf! Mij is het op die manier toch gelukt...(lacht)»