Johnny Hallyday zet de Heizel in de fik

Drie weken geleden waren ze in Parijs met, naargelang de bron, 400.000 tot 1 miljoen. Zaterdagavond, in het Heizelstdion, was er minder aanleiding tot discussie: 50.000 fans kwamen Johnny Hallyday huldigen voor 40 jaar Franse rock & roll.

J.V.

BR>

Als deze jongen de voorbije dagen toevallig liet horen dat hij naar het concert van Johnny Hallyday ging, was een wat spottende, meewarige glimlach zijn deel. Johnny Hallyday!? Zeg dat het niet waar is. Leeft die nog? Kan die nog alleen het podium op?

Het bewijst alleen maar, voor de zoveelste keer, dat we aan beide kanten van de taalgrens absoluut niks meer van mekaar weten.

Johnny

- de voornaam volstaat - is nog altijd zéér groot bij de Franstaligen. Vijftigduizend man alleen al: wie krijgt het voor mekaar?

En of de man nog leeft. Op amfetamines, zegt het roddelcircuit. Kan zijn, maar zeker is dat hij een show neerzette zoals we er in dit land nog niet vaak één hebben gezien.

Truuks

Wat een métier, wat een présence, wat een uitstraling, wat een professional. Klasse. Grote entertainer. Twee uur aan een stuk werkte hij zich uit de naad. Rechttoe, rechtaan, zonder zever, zonder flauwekul. Hij verbeuzelde zelfs geen tijd om eraan te herinneren dat hij 57 jaar geleden als Jean-Philippe Smet in een Brusselse achterbuurt werd geboren.

Geen franjes bij het idool, des te meer bij de regie, want alle truuks werden boven gehaald om er een groot spektakel van te maken. De show ging onder de titel 'Johnny vous met le feu': Johnny steekt u in brand. In zijn openingsnummer was het al meteen raak: hij kwam tevoorschijn uit een exploderende wereldbol en zong 'Allumez le feu',omringd door brandende toortsen, flitsende spots, wilde laserstralen, klein vuurwerk op de scène en groot vuurwerk boven het stadion. Daarmee was de toon gezet. Toch eindigde hij helemaal anders, met de Piaf-klassieker 'Non je ne regrette rien', alleen maar begeleid door de piano en zijn acht strijksters, waarmee zes violistes en twee cellistes worden bedoeld.

In het aanbod vooral Franse vertalingen van rock-, blues- en soulsongs. Ook drie opgemerkte duetten resp. met petekind Sonia Lacen, zoon David Hallyday en landgenote Lara Fabian, die gisterenavond nog in Vorst stond.

Het publiek - van jong tot oud, van leren jekker tot maatpak met stropdas, van kantjesvolk tot de ministers Reynders en Simonet - genoot intens. En toch. De Heizel stond in de fik, maar het werd geen uitslaande brand. Nooit ging de massa echt uit de bol. Wat scheelde er? Te killige avond? Of een beetje overbluft misschien?