X-Position brengt creatieve breinen samen aan één tafel

Zestig jonge tot niet meer zo héél jonge ondernemers aan ruwe houten tafels met enkel chips en friet als versnapering. Luisterend naar de zakelijke en menselijke ervaringen van zes oude rotten in de business. Dinsdagavond zaten ze tegenover elkaar, tijdens de eerste editie van X-Position, een initiatief van de Limburgse Werkgeversvereniging VKW. En het is niet de bedoeling dat het bij die ene keer blijft. «Hopelijk leidt dit soort ontmoetingen tot een wederzijdse bevruchting tussen mensen met ideeën en mensen met de ervaring om daar effectief iets mee te doen,» aldus Peter Baert, i-president van de Concentra Holding en zelf één van de aanwezige 'bizzfathers'.

Stijn MEURIS

BR>

«Helaas, écht heel jong zijn ze niet allemaal,» zegt diezelfde Peter Baert meteen na de gespreksrondes, als het hele gezelschap buiten 'een frietje steekt'. «We zouden voor de volgende uitvoeringen van X-Position moeten mikken op piepjonge hemelbestormers van pakweg zeventien, achttien jaar. Dáár loopt tegenwoordig heel wat talent rond.»

Niet dat de relatief hoge leeftijd van de zestig

wizzkids

dinsdag roet in het eten gooide, want de rondetafelgesprekken die ze hadden met Baert, met Wouter Vandenhaute (van productiehuis Woestijnvis), Will Erens (ontwerpbureau Creneau), Marc Maes (SmartMove), Stephan Bruninx (Flanders Multimedia Valley) en Guy Orens (van de denktank Minds) waren aardig geanimeerd. En ze verliepen in een opmerkelijk ontspannen sfeer. Dus géén

plastrons

gewenst in de omgebouwde Gelatine-fabriek aan de Hasseltse kanaalkom: aan de ingang stond een livreier aan de speciaal voor de gelegenheid ingerichte 'cravatièrre'. Bourgondisch voedsel werd eveneens gebannen. «We hebben gekozen voor een lagedrempel-atmosfeer,» zegt organisator Koen Hendrix van de Limburgse Werkgeversvereniging VKW. «Bier en frisdrank in blik, chips op tafel en

Marino Punk

die na afloop een deuntje speelt op z'n accordeon.»

Of hoe het tussen punk en kapitaal uiteindelijk toch nog goed gekomen is.

Vogelmuziek

«Het is duidelijk dat zo'n idee gaandeweg moet evolueren,» aldus Hendrix nog. «We werkten zonder aankondigingen en zonder steun van advertenties. Louter op uitnodiging. Dat levert een heterogeen mengsel op van uiteenlopende mensen, actief in verschillende sectoren, maar met een gezamenlijke

new economy

-interesse. Met misschien een paar overeenkomsten: links of rechts hebben al onze wizzkids wel een poot op Limburgse bodem - soms gewoon door afkomst -, én ze zijn

creatief

aan het werk. Niet enkel met geld bezig.»

Dat laatste durft

Will Erens

van het gerenommeerde binnenhuisbureau Creneau overigens te betwijfelen. Volgens hem zaten er wel degelijk ondernemers tussen die 'moneymaking' als het hoogste goed beschouwen en minder geïnteresseerd zijn in het creatieve aspect. «Dat zal je altijd hebben. Maar belangrijk is dat we een ontmoetingsforum aanbieden waarop van gedachten kan gewisseld worden. Niet dat hier meteen zaken worden gedaan, zo werkt het niet.»

Hoe het dan wel werkt? Via een roterend systeem belanden de wizzkids om beurten aan één van de zes tafels met bizzfathers. Na ongeveer twintig minuten zwelt de muziek (met

vogelgeluiden!

) aan, zodat de deelnemers wel verplicht worden van tafel te wisselen. «Dat is leuk, maar het levert nog te veel éénrichtingsverkeer op,» besluit Peter Baert. «Ze luisterden nog teveel naar ons, terwijl wij ook zouden moeten bevrucht worden. Maar de aanzet is er. Met een beetje goeie wil maken we hier een regelmatig terugkerend evenement van.»