“Fans is humor om te overleven”

- De meningen klonken bijzonder verdeeld na de eerste aflevering van ‘Fans’ vorige zondag: de een noemde het geniaal, de andere vond er maar niks aan. Wie alleszins wel fan is, is Jaak Van Assche. Als Irma, het benevelde moedertje van stevige jongens Elvis en Ringo, is hij er niet weinig trots op dat Stany Crets en Peter Van den Begin hem vroegen om mee te spelen.

Het leven begint pas na je pensioen, da’s absoluut het geval bij Jaak Van Assche. Hoewel het er aanvankelijk op leek dat hij rustig zou uitbollen met de rol van Fernand Costermans in ‘F.C. De Kampioenen’ als fijne bijverdienste, is de man sindsdien niet meer van het scherm te slaan: ‘Katarakt’, ‘Fans’, Eén herhaalt ook nog eens ‘De Collega’s’ en vanaf volgende week schittert de ex-cultuurschepen van Bonheiden ook nog op het witte scherm met een glansrol in ‘Los’. Maar laten we eerst beginnen over zijn band met Peter en Stany.

“Ik kreeg van Stany het voorstel om hun moeder te spelen, maar eigenlijk kon ik mij nauwelijks inbeelden wat ze precies van mij wilden. Ik heb toch ja gezegd omdat ik hem en Peter blindelings vertrouw. Ik heb Stany leren kennen tijdens Jan Verheyens verfilming van ‘Alles Moet Weg’, het boek van Tom Lanoye. Het klikte meteen. Hij is een acteur die zich vooral aan de situatie houdt meer dan aan de tekst, waardoor er ruimte is om te improviseren.”

Het improviseren ging jullie voor ‘Fans’ precies goed af. Nog een geluk dat je met die morsige Irma-pruik je slappe lach af en toe kon verbergen?

“Zeg dat wel. We hebben ons kostelijk geamuseerd en de gekste dingen gedaan. Ik mag er nog niet te veel over verklappen maar voor een bepaalde scène zijn we gaan opnemen in hartje Antwerpen. Ik moest als Irma in een elektrische rolstoel gaan zitten maar ik heb me nogal laten gaan met dat ding. Op een bepaald moment denderde ik tegen het verkeer in en ik wist maar niet hoe ik moest stoppen. (lacht)”

De humor in ‘Fans’ heeft ook iets schrijnends: de psychologische terreur van dokter Lambert op z’n vrouw, de trieste toestand van Irma. Het zijn dingen die in het echte leven mensen ook overkomen.

“Ja, ik noem het wel eens humor om te overleven. Ze is gelukkig veel helderder dan Irma, maar mijn moeder heeft zelf gespecialiseerde hulp nodig vanwege haar gevorderde leeftijd, 95 inmiddels. Ik ken de werkelijkheid en dat soort zwarte humor helpt je er beetje mee omgaan.”

Peter en Stany noemen jou ‘de toffe nonkel’. Doet dat deugd dat je niet als vele generatiegenoten van je wordt afgeschreven?

“Ik vind het vooral tof om met die gasten te werken. Zoals Peter en Stany bruisen van de ideeën, zo hebben we er hier niet veel rondlopen. En of ze nu voor een breed of een select publiek spelen, ze gaan altijd voor kwaliteit. Van dat standpunt ben ik zelf ook. Ik ben er trots op dat ze mij destijds gevraagd hebben om mee te spelen in hun eerste programma voor tv: ‘De Raf en Ronny Show’, wat ik nog steeds één van hun strafste dingen vind en ver voor op z’n tijd toen. Hun volgende serie ‘Oud België’ gaat ook heel knap worden. Aanvankelijk had ik daar ook een rol in, maar die is uiteindelijk niet in het definitieve scenario geraakt. Heel jammer, al kan ik er mee leven. Over zo’n dingen kunnen Stany en ik praten, sans rancune. Maar ik moet zeggen dat ik met alle generaties een goeie band heb. Voor ‘Los’ speel ik met Pepijn Caudron en Sofie Van Moll en dat klikte ook.

Blij dat je in die veelbesproken film meespeelt?

“Het zal nog niet. Het toeval wil dat ik het boek uithad en dacht: ‘dit moeten ze verfilmen’. En toen bleek dat ze dat aan het voorbereiden waren. Ik speel Bob, de grootvader van het hoofdpersonage Tom. Echt typisch zo’n man van de naoorlogse generatie die destijds heeft meegestreden voor de rechten die we nu als sociale verworvenheden kennen. En Bob vindt nu dat alle migranten van die verworvenheden komen profiteren. Ik voel me zeker verwant met Bobs generatie maar gelukkig minder met zijn gedachten, al kan ik mij wel in z’n situatie inleven. Ik begrijp dat die man het daar moeilijk mee heeft. Wat ik heel goed aan het boek vond, was dat er heel wat vragen in worden gesteld zonder er antwoorden voor op te dringen. En die kwaliteit is overeind gebleven in de verfilming.”

Voor een vorig interview nodigde je ons uit in CC Bonheiden dat je als schepen mee uit de grond hebt gestampt. Hoe erg vond je het dat je niet meer verkozen raakte?

“Lang heb ik daar niet om gerouwd. Na achttien jaar als schepen was ik uitgekeken geraakt op het vele en soms oeverloze vergaderen. Ik begreep wel dat dat er nu eenmaal deel van uitmaakt maar het was stilaan genoeg geweest.”

Hans VAN GOETHEM

Fans, Eén, zondagavond 20.30 uur

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer