Danny Boffin tot einde van zijn carrière beschikbaar voor Rode Duivels

Een routinier van 34 met 41 A-caps en twee WK's op zijn palmares kan je moeilijk een nieuwkomer noemen. Toch cirkelden maandagochtend een aantal fotografen rond een goedlachse Danny Boffin. Een ongelukkige botsing in de match tegen Mexico op het WK '98 leek het einde van zijn internationale carrière geworden te zijn. Robert Waseige wachtte erg lang om de speler, die hij destijds van Sint-Truiden naar Luik loodste, op te roepen. Hij deed het nu toch en Boffin stond meteen klaar om naar Brussel af te reizen. «Een nationale selectie weiger je niet,» redeneert de Truienaar. «Ik zeg nooit 'nee', zo lang ik voetbal zal ik ook beschikbaar zijn voor de nationale ploeg. Ook na EURO 2000.»

Marnik GEUKENS

BR>

De tijden dat de nationale ploeg voor elke voetballer het summum was, lijken voorbij, maar Boffin vormt een der uitzonderingen op de regel. Het blijkt een kwestie van vaderlandsliefde, van eergevoel ook. «Mijn zoontje is nu drie jaar,» vertelt Boffin. «Hij zal niet veel van mijn carrière bewust meemaken. Ik wil dat hij later kan zien: mijn papa is zo veel keer international geweest. Iedere voetballer heeft toch een bepaalde drang in zich om het hoogste te bereiken. Kijk maar naar Luc Nilis, ook hij heeft zich weer beschikbaar gesteld voor de Rode Duivels. En de leeftijd lijkt me geen probleem. Ik ben toch ook fit genoeg om met Metz op het hoogste niveau te voetballen.»

Danny Boffin maakte er de jongste jaren geen geheim van, dat hij het liefst niet op de linkerflank wou lopen. In Anderlecht werd hij tegen de zijlijn geplakt en dat zag hij niet zitten. Robert Waseige is echter formeel: Boffin ligt met Bart Goor in de weegschaal voor de positie van linksmidden.

«Maak ik helemaal geen probleem uit,» aldus Boffin. «Wie ben ik om bij de nationale ploeg een bepaalde positie op te eisen? Bovendien stond ik bij Metz zowat overal, ik werd zelfs als libero uitgespeeld. Robert Waseige opteert steevast voor een 4-4-2. Dat betekent dat je als middenvelder vaak naar binnen moet komen om de ruimtes kleiner te maken. Ik zie op dat vlak absoluut geen problemen.»

Het duurde lang eer Robert Waseige Danny Boffin opbelde in Metz.

«Ik wist nochtans dat hij me nog niet vergeten was. Ik kreeg voor elke interland een voorselectie in de bus. Meneer Waseige kwam ook geregeld een kijkje nemen in Metz. Alleen is de concurrentie momenteel erg zwaar op de linkerflank. Naast Léonard, Goor en mij heb je ook nog Hendrikx, Van Kerckhoven en Oyen. Een rare situatie, ik herinner me nog dat men enkele jaren geleden linkspoten te kort had bij de Rode Duivels. Net zoals we toen ook spitsen ontbeerden, het is toch raar hoe snel het kan draaien.»

De kans is klein dat Boffin woensdag aan de aftrap verschijnt. Als hij invalt, krijgt de Truienaar met Luis Figo van FC Barcelona een zware klant tegenover zich.

«Voor mij een van de beste spelers ter wereld,» krabt Boffin zich achter de oren. «Een van de enigen die zowel binnendoor of buitenom kan komen. Perfect tweevoetig, een absolute kanjer. Op de andere flank heb je dan nog eens Conceiçao, iemand van hetzelfde kaliber. Portugal is een enorm getalenteerde ploeg, een zware test naar EURO 2000 toe. Tegen zo'n tegenstrever weet je meteen hoe ver je staat. Ik heb er goeie hoop in. Ik ben hier nog maar net, maar ik voel al meteen dat de sfeer goed zit. Dat kan ook moeilijk anders, de prestaties in de jongste interlands waren positief. Het is aan ons om de lijn door te trekken.»

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer