«Leven in een valies»

Gella Vandecaveye houdt van afwisseling. Klassieke judotraining, waarbij ze uren aan een stuk een mannelijke partner als gooipop gebruikt, fleurt ze op met de nieuwste trends in het fitness-gebeuren. Als daar zijn: spinning en body-pump. Ze speelt ook squash, ze voetbalt en bokst. «Want,» zegt ze, «alle middelen zijn goed om de reflexen en spieren te versterken.»

ROESELARE Gaston TUCH

BR>Sinds kort volgt de West-Vlaamse topjudoka in de aanloop naar een grote competitie ook een Thalassatheraphie, waarbij lichaam en geest in een aromatisch stoombad van iedere stofje worden ontdaan. Dit weekeinde in Parijs zullen de vonken er dan ook uitslaan.

«Waarom zou ik me niet eens lekker laten verwennen?» zegt ze zelfbewust. «Ik leef tegen een hoog tempo, ik ren mezelf voorbij. Altijd van het één naar het ander en steeds onder grote druk. Zes maanden per jaar onderweg. Leven in een valies. Na zo'n dagje in een schoonheidsinstituut, voel ik me als nieuw. En dat effect zet zich door op de mat.»

Bercy

Vóór Vandecaveye van het EK of de Olympische Spelen droomt, wil ze een goed figuur slaan in Parijs. «Want dat is het zwaarste tornooi van allemaal. Omdat ieder land in iedere gewichtsklasse twee judoka's mag inschrijven. Wat niet het geval is bij een groot kampioenschap. Bovendien bestaat het Franse publiek uit pure kenners. Deze keer komt daar nog bij dat het tornooi van het oude Stade de Coubertin naar het sfeervolle Bercy verhuist.»

Vandecaveye heeft in Parijs twee keer gewonnen: in '93 en '94. «Het zou mooi zijn indien ik weer goud kon halen,» zegt ze. «Daar ga ik altijd van uit: goud of niets.»

Genieten

Alhoewel ze nu al een jaar of acht meedraait in het internationaal circuit, geniet Vandecaveye nog van ieder moment dat ze op de mat staat. «Ik train als een beest, ik wil altijd winnen. Maar ik heb ook leren relativeren. Vroeger ging ik te keer als een Formule 1 - bolide. Nu ben ik iets rustiger. Ik kan genieten van een vrije dag, van een film, van een etentje met mijn familie. Maar judo blijft centraal staan. Ik doe er veel voor en krijg er veel voor terug.»- Of ze zich na het afscheid van Ulla Werbrouck en Jean-Marie Dedecker niet eenzaam gaat voelen aan de top?«Neen, zó hecht is de band tussen Ulla en mij nooit geweest. Wij zijn goede collega's, maar onze manier van leven is anders. Zij is getrouwd, ik woon alleen. Onze belangstellingssferen zijn totaal verschillend. Daar komt bij dat Ulla een product is van Dedecker en ik van Eddy Vinckier. Hij is de belangrijkste man in mijn leven. Twaalf jaar geleden hebben mijn ouders mij aan hem toevertrouwd. Al die tijd heeft hij mij perfect gecoacht. Dat is uniek in dit wereldje. Neen, als het team er straks anders uitziet, zal ik niet vereenzamen. Ik pas me aan.»

Voor goud

Op dit tijdstip van het jaar traint Vandecaveye drie uur in de voormiddag en twee uur 's avonds. «Tussendoor slaap ik diep en lang. Mijn lichaam heeft veel rust nodig. Misschien komt dat omdat ik nooit echt vakantie neem. Na het EK in Birmingham heb ik drie weken de kimono aan de kant gelaten, maar de echte vakantiesfeer heb ik slechts één week geproefd: tijdens de olympische stage in Lanzarote. Daarna trokken we weer op stage naar Japan. Doe ik nog altijd graag. In het buitenland is mijn leven trouwens regelmatiger. De verzorging is optimaal, je hebt minder last van storende elementen, zoals de telefoon die voortdurend rinkelt bijvoorbeeld.»

- Kan een tegenvallende prestatie in Sydney het einde van je carrière bespoedigen?

«Neen, als ik stop moet het in schoonheid zijn. Ik zou met een slecht gevoel zitten moest ik de boeken sluiten na een nederlaag. Maar als ik goud win, ga ik evenzeer door. Want judo vult mijn leven en zo wil ik het nog een tijdje houden.»

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer