Superprestige Harnes: "Richard geeft in Superprestige geen cadeaus"

HARNES -

De terugkeer naar de vertrouwde shirtjes bracht meteen ook de sereniteit terug in het microwereldje van de cyclocross. Geen gehannes meer, geen onmogelijke patstellingen. En dat de beste moge winnen. Momenteel is dat Richard Groenendaal. In Sint-Michielsgestel kreeg de Nederlander niet het eerbetoon dat hij verdiende. Zondag in Harnes, waar de voorlaatste proef van de Superprestige werd gereden, zette Richard zijn regenboogtrui met verve in de etalage. Sven Nys, op korte afstand tweede, was het niet echt een zorg. Behoudens ongelukken pakt hij volgende week in Heerlen het eindklassement van de Superprestige.

BR>Meteen na het protocol van zaterdagnamiddag in Lille sprong Sven Nys prompt terug in het zadel. Per fiets naar huis, toch een klein anderhalf uur peddelen. "Ik wil de buit zo snel mogelijk binnen", verklaarde hij. De zenuwen lossen, al eens

oef

mogen zeggen voor de allerlaatste loodjes van deze veldrit-winter. Blij zijn dat het gedaan is. "De voorbije dagen deed ik onder druk van de omstandigheden, de nasleep van het WK, alle dingen die ik normaal niet doe", knorde hij. "Training, voeding: ik zat compleet naast mijn vertrouwde spoor."

Om zijn bedje helemaal te spreiden moest Sven winnen in Harnes en compaan Groenendaal terugwijzen naar de 3de stek. Het lukte niet voor de volle 100 procent. Uitgerekend Groenendaal dwong iedereen zijn wil op. Nys mocht wel mee in het spoor om de schade tot het minimum te beperken. "Er kan me nog weinig gebeuren", haalde de Belgische kampioen de schouders op. Wint Groenendaal zondag nog een keer voor eigen publiek, dan is een 9de plaats voor Nys al genoeg om zijn 3de grote trofee van deze campagne op zak te steken.

Vier ronden leek het in Harnes, sterk kandidaat voor de organisatie van het WK 2003, af te stevenen op een verkapte massaspurt. Met zijn twaalven op een handdoek raasden ze over en rond de terrils van het Franse Noorden, gegrepen door een gure wind. Iedereen present, behalve Bart Wellens. Die is al in decompressie na een paar stresserende weken. Groenendaal dicteerde autoritair het tempo, Sven Nys volgde dit keer als een schaduw. Toen achter de rug van het Rabo-duo een concurrent in de fout ging, zat het er dan ook op. Het gaatje werd een scheur, binnen de kortste keren een onoverbrugbare kloof.

Eén Nys, twee Groenendaal? Het bedankje van de wereldkampioen aan de loyale stalgenoot? Gelukkig niet. Wat nog kon in het WK, was gisteren uit den boze. "Iedereen dacht allicht dat Richard me de winst cadeau zou doen", begreep Sven Nys. "Dat doe je dus niet in de Superprestige. Vooral niet omdat hij veruit de sterkste was. Ik was al blij dat ik me kon vastklampen in zijn spoor.

Rijden, rijden!

, riep ik nadat we met zijn beiden voorop raakten. Ik wilde de puntjes voor de Superprestige niet verliezen. Maar winnen? Het was alleen maar afzien. In een spurt had ik het misschien nog kunnen redden. Een kleine hapering bij de laatste passage op een portie trappen deed me echter de das om. Nu, het is geen ramp", zei Nys, die op geen enkel moment op

awoert-geroep

werd onthaald.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer