The Cure verwent vooral harde fans

BRUSSEL -Tot vijfduizend frank gaven ze voor een kaartje, de fans die donderdag geen plaats haddden gevonden in de kleine Ancienne Belgique voor The Cure. Zij die er toch niet in geraakten, hoeven niet te panikeren: ze hebben geen onvergetelijk, maar wel een degelijk concert van een lichtjes herboren groep gemist.

BR>The Cure heeft altijd tussen twee uitersten gezeten: enerzijds de zomerse, huppelende pop van 'Love Cats' of 'Friday I'm In Love', anderzijds de vaak duistere sfeer die de lange muziekstukken uit platen als 'Disintegration' en 'Pornography' uitstraalt.

Op de nieuwe, over enkele weken te verschijnen cd 'Bloodflowers' kiest voorman-vogelschrik Robert Smith terug resoluut voor die tweede gedaante van The Cure. De plaat is meer een sfeer dan een aaneenschakeling van radiovriendelijke songs, en het concert waarmee The Cure de plaat lanceert, zit in hetzelfde straatje.

Geprangd tussen de openingstrack 'Out Of This World' en de afsluiter van de cd, het titelnummer 'Bloodflowers', kiest The Cure er resoluut voor om binnen die sfeer van de nieuwe cd te blijven. De helft van het materiaal komt daar ook uit, voor de rest plukt de groep liefst uit 'Disintegration' en 'Pornography'. In elk nummer is het gebrek aan levendigheid (je kan Smith bezwaarlijk een podiumbeest noemen) even opvallend als de aanhoudende sfeer en de muzikale perfectie die de groep bereikt.

Uiteindelijk doet de eentonigheid het concert toch een beetje de das om. De harde fans mogen dan genieten van de heropgegraven parels, anderen zijn blij met 'Fascination Street' of bis 'A Forest', niet omdat het toevallig hits zijn maar vooral omdat ze de erg egale sfeer van het concert wat verbreken en je wakker schudden.

See you in july

, meldt Smith bij het afscheid.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer