Leven in een krot met een gsm

Jambers gaat vanavond op bezoek bij krotbewoners. Gerda Claus (33) uit het Oost-Vlaamse Lebbeke is zo iemand. Samen met haar achtjarig zoontje woont ze in de plaatselijke stationsbuurt al een jaar lang in een huis zonder waterleiding en manke elektriciteit. Gerda is wel bereikbaar via gsm.

D.P. Jambers, VTM, 22.05 uur

BR>«Ik kan niet anders. Hier is geen telefoonlijn aanwezig, de kosten voor de aanleg moet ik zelf betalen. En mijn 81-jarige grootmoeder heeft pas een zware operatie achter de rug, ik moet voor haar altijd bereikbaar zijn.» Daar kunnen we inkomen, niet zo begrijpelijk is de wil om in een krot rond te lopen.

«Ik sta op de wachtlijst voor een sociale woning, het is zeker niet mijn eigen keuze. Ik heb het momenteel financieel moeilijk wegens een ziekteperiode en een scheiding. En hier betaal ik maar 4.000 frank huur per maand voor een vrij ruime woning. Beneden zijn er drie vertrekken, boven zijn er twee slaapkamers.»

Het gekke is dat Gerda niet de enige inwoner uit Lebbeke is die alleen maar kan dromen van een warme douche of een volgelopen schuimbad. «Ik woon niet alleen in deze buurt zonder waterleiding. De ouderwetse pomp moet ik met zeker zeven buren delen. De huizen in de Halfveldstraat moesten normaal gezien al tegen de grond liggen, maar de huisbaas verzet zich. Op mijn brandverzekering staat dat het huis dateert van 1943, maar volgens mij is het veel ouder. Het fijne weet ik er ook niet van.»