Sylvie Jacobs is moeder van nieuwe topman Marks & Spencer

«Toen onze Luc kersvers uit de schoolbanken kwam, zei ik hem: 'Als ge wilt verdienen, moet ge een politieker uit het dorp aan zijn mouw trekken, dan vindt ge misschien werk.' Tja, zo ging dat nu eenmaal. Weet ge wat hij antwoordde? 'Ma, wat ik ooit zal verdienen, zal ik zelf voor gewerkt hebben.',» lacht Sylvie Jacobs, moeder van Luc Vandevelde.

BR>De man die eind volgende maand de

grote man

van bij Marks & Spencer wordt. Vandevelde moet de prestigieuze Britse winkelketen uit het slop halen en daar hebben de aandeelhouders een contract voor klaar dat - met verwachte bonussen en aandelenopties - 660 miljoen frank waard is. «Da's de eerste keer dat ik weet hoeveel ie verdient.»

Moeder Vandevelde-Jacobs is apetrots. Ze wordt er tachtig dit jaar, maar je geeft het haar niet. Zes kinderen bracht ze groot. Met succes. De drie broers en twee zussen van Luc boeren ook goed. Van bedrijfsleider in Hoegaarden tot bankdirecteur in Scherpenheuvel. Ondernemerschap werd hen dus duidelijk met de paplepel ingegeven?

«Negen jaar lang hebben mijn man en ik een bakkerij in Halen gehad,» vertelt moeder Vandevelde. «We moesten hard werken, maar het was een mooie tijd. We hadden er graag gebleven. Ik ben echter afkomstig van Geetbets waar mijn ouders ons van een stukje grond voorzagen. We zijn verhuisd.»

Luc verhuisde uit Halen toen hij net één jaar was. In Geetbets begonnen de Vandeveldes een groothandel in melk, boter en eieren. «We deden de winkels, zoals dat heet.»

Luc liep intussen school in Tienen, op internaat. Later pendelde hij naar de Erasmusschool in Leuven.

Drama

In 1965 verongelukte vader Emile Alfons Vandevelde. Hij was vijftig, Luc was toen veertien. Een drama voor het gezin. Hogere studies - laat staan de universiteit - kon Luc op z'n buik schrijven. Zonder bijstand, zonder diploma's ging hij na z'n middelbare studies z'n eigen weg. Hij ging niet aankloppen bij een plaatselijke politicus, maar begon op de laagste sport van de ladder bij Kraft General Foods in Brussel. Na een aantal jaren promoveerde hij tot hoofdboekhouder.

«De bijzondere verdienste van onze Luc is dat als hij achter iets staat of zijn schouders onder iets zet dat er dan iets beweegt, daar kan je vanop aan.» Moeder Vandevelde glimlacht en aarzelt even. Dan fluistert ze: «Hij durft ook wel eens met z'n hand op tafel te slaan, hoor. Als twintiger al zei hij z'n overste te vertrekken als ie geen opslag kreeg.»

Champagne

Luc beklom alle sporten van de ladder bij Kraft General foods. Hij bekleedde er operationele, financiële en strategische functies in de VS en vijf Europese landen. Uiteindelijk werd hij aangesteld als gedelegeerd bestuurder van Kraft Jacobs Suchard Frankrijk en Italië. De kleine klerk onplooide zich tot succesvol manager. Later deed hij Promodès groeien en was de drijvende kracht achter de fusie met Carrefour.

«Toch bleef ie gewoon onze Luc. Wat ie bereikt heeft, heeft ie hard voor moeten werken. Het succes is hem niet naar het hoofd gestegen, neen. Zijn verschillende functies verplichten hem wel meer en meer in de schijnwerper te lopen. Vroeger was ie er niet zo voor. Maar dan zien we hem ook nog eens, hé. Al is het op tv. Met die spots op z'n hoofd oogt ie wel grijzer,» bemoedert ze.

«We zien hem iets minder vaak, dat klopt. De tijd dat ie in Madrid woonde, ben ik enkele keren naar Spanje gevlogen. En Zuid-Frankrijk ook, ik zal het nooit vergeten. Normaal sneeuwt het er nooit. Ge kunt het al raden. We zaten er bijna ingesneeuwd. In Zuid-Frankrijk, meneer.»

Oma

Behalve in Madrid en Frankrijk woonde Luc met z'n vrouw (een Gentse) en zoon ook lange tijd in Lausanne, Duitsland, Amerika. «En dan ben ik wellicht nog enkele plaatsen vergeten. Mijn kleinzoon, van onze Luc is er 22. Hij heeft in Reims gestudeerd en zit nu in Amerika. Met Kerstmis waren ze nog allemaal hier. 't Was gezellig. De kerst in België, daar maakt ie een zaak van.»

Luc heeft dinsdag nog met z'n moeder gebeld. «Hij heeft z'n mama hartelijk bedankt. Hij reed net met de trein van Londen naar Parijs. Ik denk wel dat ie een glaasje champagne op had.»