Lorenzo's dag

OOSTENDE -

Eindelijk. Is dat niet het juiste woord voor de Gouden Schoen die Lorenzo Staelens gisteravond in het casino van Oostende kreeg gepast? Precies vijf jaar geleden verliet Staelens als één brok frustratie het casino van Knokke. In de dagen voor de toenmalige verkiezing werd hij tot grote favoriet gebombardeerd, maar Gilles De Bilde - destijds een ontluikend godenkind - ging met de eer en het goud lopen. Lorenzo had het moeten weten: bij het gokken valt alleen veel geld te winnen met verrassende uitslagen. Het was ongetwijfeld die gedachte die Staelens ertoe aanzette zijn vrees te uiten voor een nieuw doemscenario. Koller was de man die hij zag winnen en, lange tijd leek Staelens gelijk te krijgen. Pas bij het tellen van het laatste pak stemmen greep Staelens zijn ploegmaat bij het nekvel en liet hem ter plaatse. Misschien was het wel de perfecte illustratie voor Staelens' kwaliteiten. Een grootmeester met de bal is hij niet - heeft België die trouwens nog? -, een nooit aflatende doorzetter des te meer.

Pascal Kerkhove

BR>Velen zien deze Gouden Schoen als een bekroning voor een hele carrière. Onterecht, Lorenzo Staelens was gewoon de beste voetballer van het jaar 1999. Een verdiende winnaar dus. In het voorjaar was Staelens de exponent van de onwaarschijnlijke remonte die Anderlecht in mei nog bijna aan een onverhoopte titel hielp. Maar hij deed meer. Terwijl de Rode Duivels onder Georges Leekens wegzonken in het moeras, bleef Staelens altijd eenzaam overeind. Uitblinken deed hij dan weer toen Robert Waseige het weer aangenaam maakte om bij de Rode Duivels te voetballen. Een man voor de goede en kwade momenten, kortom een echte leider. De stiel geleerd bij Jan Ceulemans en Franky Van der Elst en, eenmaal de stap naar Anderlecht gezet, helemaal opgestaan.

Proficiat Lorenzo.

Felicitaties ook voor Anderlecht als ploeg. Met Koller op de tweede plaats en een pak stemmen voor Radzinski, Zetterberg, Goor, Baseggio en Scifo is paars-wit de grote winnaar van de avond geworden. Zeven man in de toptwintig, het illustreert de terugkeer van paars-wit naar de top. Het contrast met Club Brugge is pijnlijk groot. Club ziet zijn pokkenjaar dik in de verf gezet: nul stemmen in de eerste ronde, zeven (Addo, Verheyen, Vermant en Lembi) in de tweede ronde. Met Strupar en Hasi in de toptien ziet ook kampioen Racing Genk zijn wonderjaar '99 terecht beloond.

Zoals verwacht delen ook Lierse, Germinal Beerschot en Westerlo in de prijzen. Jurgen Cavens stond na de eerste stemronde helemaal bovenaan. Laat het voor de spits van Lierse een stimulans zijn om weer zichzelf te worden en het groeiende aantal kritikasters de mond te snoeren. Marc Degryse deed dat al,

de Kleine

van Germinal Beerschot ziet die prestaties beloond met een mooie vijfde plaats. Mooi is ook de derde plaats van Toni Brogno: 111 punten voor 18 goals en een pak fantastische dribbels. Het is ook

die kleine

gegund.

Goud en brons dus voor twee Rode Duivels, het brengt een mens op stoute gedachten. Zou dit een voorteken kunnen zijn voor EURO 2000?