Cofidis-feest zonder één woord over recente ruzie met VdB

"Wat Mapei kan, kunnen wij ook", zei Cofidis-directeur François Migraine twee uur en enkele glazen champagne nadat zijn wielerploeg vrijdagmiddag officieel werd voorgesteld in een der duurste hotels van de Franse hoofdstad. "Drie op drie? Wat dacht je van Vandenbroucke, Planckaert, Gaumont?" Migraine en Cofidis hebben hun wonderboy weer in de armen gesloten, zoveel is duidelijk. In Parijs werd vrijdag niet één keer verwezen naar wat de voorbije anderhalve maand gebeurde. Frank is weer

thuis

.

André Putzeijs

BR>

De Henegouwse halfgod genoot duidelijk van de opgeklaarde hemel. Pas een uur nadat de ploegpresentatie begon, kwam hij op het podium. Helemaal alleen, symbolisch voor zijn rol in het team. De absolute en enige kopman van wie het allerhoogste wordt verwacht.

Voordien had Tour-speaker Daniel Mangeas alle andere Cofidis-boys laten opdraven. Ook de vijf Vlamingen Peers, Mattan, Planckaert, De Wolf en Farazijn stonden netjes in het pak.

Jasje goed, dasje goed.

In een taal die in Nevele allicht Frans heet, hoopte Jo dat hij na een tweede en een vijfde plaats eindelijk eens Parijs-Roubaix zal winnen. Tien minuten later mocht hij die droom weer inpakken.

"Ik moet in het voorjaar absoluut een Wereldbekerklassieker winnen", zegde VdB. "Manager Bondue heeft me twee nieuwe fietsen beloofd om de helleklassieker te rijden. Dat mag dus niet fout gaan. Maar ook Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Vlaanderen probeer ik te winnen."

Het zelfvertrouwen is er dus nog, en dat is maar goed ook. Want ondanks z'n extra-sportieve capriolen - in Parijs trippelde vrijdag weer z'n Italiaanse vriendin Sarah door de zalen van de

Méridien Etoile

- blijft VdB een steengoede renner die heel vaak kan wat hij voorspelt.

Daarom blijft hij voor de media ook zo'n dankbare figuur. Vaak uitgespuwd maar even vaak weer in de armen gesloten. Want beelden en verhalen over Vandenbroucke doen verkopen. Dat was gisteren in Parijs erg goed te zien.

De blitse voorstelling voor een bomvolle zaal zakenrelaties en opvallend meer journalisten dan gebruikelijk, werd met stijl gepresenteerd en opgefleurd met knappe filmbeelden. Daardoor duurde het allemaal nogal lang. Maar de show was amper achter de rug, of er stond een file voor Frank zoals bij het Londense Harrods in de kerstperiode. Tientallen wilden hem interviewen. Zelfs warme en koude buffetten, die haast zoveel moeten gekost hebben als de hapjes bij de trouw van Filip en Mathilde, konden de aandacht van de perslui niet afleiden.

En VdB bleef antwoorden, bleef lachen. Maar iets nieuws zegde hij niet. En met wat de twee grote bazen van Cofidis, Guillois en Migraine, vertelden, willen we u ook niet vervelen. Of wat dacht u van dooddoeners als

Dit is ons vierde jaar in het peloton en we hebben ons die keuze voor de wielersport nog geen uur beklaagd

?

Hebben we het de voorbije anderhalve maand dan toch allemaal verkeerd begrepen?