Sint-Gerardus voor rechter na verstikking van gast

Twee werknemers van dienstencentrum Sint-Gerardus in Diepenbeek en de vzw’s Sint-Gerardus en Stijn hebben zich gisteren moeten verantwoorden voor de Tongerse correctionele rechtbank. Ze worden beschuldigd van ‘onopzettelijke doding door een gebrek aan voorzorg’.

ksleurs

BR>

Op 7 maart 2001 stikte een 25-jarige gast van het dienstencentrum. Na zo’n 2 maanden coma overleed hij in het ziekenhuis. Volgens zijn moeder stikte haar zoon in een stukje worst, dat onvoldoende klein gesneden was. Het slachtoffer uit Kortessem haalde in de jaren ‘90 regelmatig de kranten: de jongeman raakte verlamd na een verkeersongeval en trok - met de hulp van allerlei inzamelacties - naar een Amerikaanse specialist voor een behandeling.

Sinds zijn ongeval verbleef hij tijdens de week in dienstencentrum Sint-Gerardus in Diepenbeek, in het weekend ging hij naar huis. “Hij was verlamd aan de onderste ledematen en had veel moeite om te slikken,” vertelde zijn moeder gisteren op de zitting.“Thuis maalde ik al zijn eten.”

In Sint-Gerardus werd zijn voedsel fijngesneden. “Hij stond daarop,” zei een opvoedster gisteren. “Hij wilde dat het eten voor hem werd fijngesneden aan tafel. Elke maaltijd was één begeleider alleen met hem bezig.” Deze manier van werken werd goedgekeurd door de moeder, die vaak zelf op bezoek kwam tijdens de lunch.

Op 7 maart 2001 moest het slachtoffer na het eten naar het toilet. “We hielpen hem erop maar lieten hem dan alleen. Dat wilde hij zo, hij stond op zijn privacy en zelfstandigheid,” legde de opvoedster uit. Toen hij klaar was, duwde hij op een alarmbel zodat een opvoeder hem opnieuw in zijn rolstoel kon helpen. Die dag ging een stagiair naar het toilet, maar plots begon de jongeman naar adem te happen.

De opvoeders pasten de Heimlichgreep en mond-opmondbeademing toe. De jongeman raakte in een coma en overleed op 16 mei dat jaar. In het ziekenhuis vond een dokter een stukje hamburger van 1,5 op 2 cm in zijn luchtbuis. “Ze hadden moeten controleren of hij niets in zijn mond had voor hij naar het toilet ging. Zo’n groot stuk kan hij onmogelijk doorslikken,” zuchtte de moeder.

“De dokter die het stukje vond, verklaarde dat dit mogelijk tijdens de reanimatie uit de maag naar boven kwam,” pleitte de advocaat van de opvoeders. “Het is dus niet duidelijk of het stukje vlees de doodsoorzaak was.” Alle beklaagden vroegen de vrijspraak. “Ook voor ons doet dit heel veel pijn.We hebben altijd heel goed voor hem gezorgd,” zei de opvoedster.

“De vzw Stijn stelt zijn centra open voor personen met een handicap die elders als ‘te zwaar’ wordt aanzien,” vertelde voorzitter Dirk Seresia achteraf.“Dat houdt extra risico’s in. Soms gebeuren er ongevallen waar niemand schuld aan heeft.We zijn dan ook heel bezorgd om de maatschappelijke evolutie waarbij steeds vaker een schuldige gezocht wordt wanneer iets misloopt, ook voor de rechtbank.

Door deze procedures komt ons personeel onder een onnoemelijke druk te staan.We rekenen in deze procedure op een wijs oordeel van de rechtbank. Je zou alle risico’s kunnen beperken, bijvoorbeeld door hen alleen sondevoeding te geven, maar wat dan met de levenskwaliteit van de persoon met een handicap?”