Stijn Haeldermans (Lommel) beseft dat het tegen GBA stilaan van 'moeten' is

Trainer Harm Van Veldhoven hinkte gisteren op twee gedachten. Enerzijds was hij opgetogen over de hervonden strijdlust van zijn team op Daknam en de kansen die daar automatisch uit voortvloeiden, anderzijds bleef Lommel na negentig minuten opnieuw - en onnodig - met lege handen achter. En dat stak natuurlijk. Het domme rood van Mark Ford valt uiteraard niet weg te cijferen. Maar dat centrale verdediger Wim Van Diest zijn offensief georiënteerde ploegmaats de weg naar het doel moest wijzen, is het zoveelste bewijs dat de afwerking het zorgenkind blijft. Middenvelder Stijn Haeldermans was bij afwezigheid van de geschorste Marusic in Lokeren opnieuw de foerier achter de spitsen. Hoe kijkt hij tegen zijn eigen prestatie en die van zijn ploegmaats aan?

Piet DINGENS

BR>

«Wat mezelf betreft, voel ik me intussen fysiek weer honderd procent in orde,» blikt de Zonhovenaar nadenkend terug op een ijskoud avondje Daknam. «Ik hoop wel dat ik de komende weken mijn stempel meer op het team zal kunnen drukken. Er zijn ploegen die uit minder kansen méér resultaat puren, daar kunnen we niet omheen. We zijn net niet scherp genoeg om optimaal van onze mogelijkheden te profiteren en dat scheelt de club een aantal kostbare punten. Dat Lommel mentaal sterk genoeg was om in de slotfase langszij te komen, pleit dan weer wel in ons voordeel. Vóór de winterstop zouden de kopjes zeker omlaag gegaan zijn als we op het uur achter kwamen. Over die vreselijke mokerslag, even voor tijd, zullen we het maar niet hebben, zeker. Die kwam de ploeg niet meer te boven.»

Harelbeke en Beveren wonnen hun wedstrijd, Geel snoepte een punt weg op het veld van Gent. De staart roert zich dus. Wil hekkensluiter Lommel de aansluiting met de andere bedreigde clubs niet verliezen, dan ziet het zich genoodzaakt om tegen GBA de volle pot thuis te houden. Een loodzware opdracht, zo leert

Vadertje Tijd

. Het is intussen al meer dan vijf maanden geleden dat SK nog eens van de zoete smaak van een competitiezege mocht proeven.

«Ongelooflijk toch,» fronst Stijn de wenkbrauwen. «Maar wat voorbij is, is voorbij. Lievemoederen en weeklagen helpt niet, laat ons optimistisch vooruit kijken. Het is een cliché, maar één keer winnen kan de verlossing betekenen. Kijk maar naar de steile opmars van Beveren. Lommel is nu in een fase aanbeland dat het echt van te moeten is. Onze komende tegenstander GBA schat ik kwalitatief een stuk hoger in dan Lokeren. Die ploeg moet het voornamelijk hebben van technisch verzorgd en aanvallend voetbal. Ik heb me laten wijsmaken dat Lommel tegen dergelijke tegenstrevers altijd op zijn best is. Dat zullen we zaterdag dan weer moeten tonen.»

«Heb je ergens toch niet het gevoel dat je na Standard van de regen in de drop terechtgekomen bent?

»In geen geval,» klinkt het resoluut. «Ik heb twee maanden geleden heel bewust deze keuze gemaakt en ik sta er nog altijd voor honderd procent achter. Lommel bood me de kans om me weer

in the picture

te spelen en ik wil samen met de ploegmaats mijn huidige club dolgraag voor degradatie behoeden. Waar een wil is, is een weg. Ook al is die lang en zwaar.»