«Ik zou mijn ziel verkopen»

Meer dan twintig jaar zong Kris De Bruyne in het nummer 'Amsterdam': «... Je weet toch dat zelfs Randy Newman daar ooit is geweest...». Zélfs Randy Newman. De voorbije tien, vijftien jaar hoorden we niet veel meer van de eens zo geprezen singer-songwriter, maar dat hij er nog altijd staat, komt hij aantonen met een Europese tournee, die hem ondermeer in het Casino van Beringen brengt.

BERINGEN/AMSTERDAM Jaak VANDYCK

BR>

De liefhebbers weten het al via de talrijke spotjes op Radio 1. Randy Newman heeft hier zes concerten op zijn agenda staan: op vrijdag 21 januari in het ICC in Gent, zondag 23 januari in de Stadsschouwburg in Brugge, maandag 7 februari in de Elisabethzaal in Antwerpen, dinsdag 8 februari in de Ancienne Belgique in Brussel, vrijdag 10 februari in de Warande in Turnhout en op zaterdag 11 februari in het Casino van Beringen.

De fans moeten zich wel haasten, want Brugge, Turnhout, Brussel en Beringen zijn al uitverkocht, Gent en Antwerpen bijna. In geval van nood: Newman zingt op dinsdag 25 januari ook nog in Maastricht, op vrijdag 28 januari in Eindhoven en op vrijdag 4 februari in Breda.

Cult

De nu 56-jarige, in New Orleans geboren Randy Newman is een neef van Lionel, Alfred en Emil Newman, indertijd alle drie notoire componisten van filmmuziek in Hollywood. Aanvankelijk schreef hij voor anderen, o.a. voor Gene Pitney, Alan Price, Three Dog Night, Manfred Mann en Peggy Lee. Met nummers als 'The Amazing Dancing Bear' en 'Mama Told Me Not to Come' manifesteerde hij zich als een getalenteerd componist en een indringende tekstschrijver.

In de jaren zeventig trad hij steeds nadrukkelijker op de voorgrond. Met het album 'Good Old Boys' werd hij een echte cult-figuur. Zijn sarcastische, doorgaans in de ik-vorm gestelde teksten hekelden de bekrompen Amerikaanse middenklasse, maar brachten tegelijk begrip op voor de kleinburgerlijkheid waaruit hijzelf voortkwam. Songs uit die tijd waren ondermeer 'Birmingham', 'I Think It's Going To Rain Today', 'Rider in the Rain', 'You Can Leave Your Hat On'.

'Short People', wellicht het meest typische voorbeeld van zijn wrange humor, werd in 1978 in Amerika een nummer 1-hit. Hij is er nog altijd niet goed van: «De song werd helemaal verkeerd begrepen. Een soort 'Itsy Bitsy Teeny Weeny Yellow Polka Dot Bikini', maar dan van Randy Newman. Bepaald geen 'I Love You Just The Way You Are', als u begrijpt wat ik bedoel.»

Orkest

In de jaren tachtig gleed Randy Newman stilaan weg. Hij sukkelde met zijn gezondheid, zijn huwelijk liep op de klippen, hij trad haast niet meer op en hij maakte geen solo-albums meer. De achterban moest het maar stellen met enkele compilatie-cd's en vertolkingen van Newman-songs door grootheden als Joe Cocker of Barbara Streisand.

Dat betekende niet dat hij stil zat. Geheel in de lijn van de familietraditie schreef hij filmmuziek. Dat had hij eerder ook al gedaan, bijvoorbeeld voor 'Awakenings', 'Parenthood' en 'Ragtime'. Ver van het gewoel bleef hij daar altijd mee doorgaan. Zo heeft hij juist de soundtrack voor 'Toy Story 2' voltooid.

«Twaalf seconden hier, en dertig seconden daar,» zegt hij ironisch. «Maar geen kwaad woord over filmmuziek. Ik schrijf ze graag en geniet vooral van het arrangeren en het werken met een orkest. Het haalt me uit het hoekje waar ze me in hebben gestopt. Bovendien doe ik veel ervaring op, met name op het gebied van arrangementen. Zeker voor arrangeren geldt: hoe meer je het doet, hoe beter je wordt.»

Vier jaar geleden kwam Randy Newman plots weer in de publiciteit met de musical 'Faust'. Grote namen als James Taylor, Bonnie Raitt, Elton John, Don Henley (van de Eagles) en Linda Ronstadt werkten mee aan de plaat, maar het werd niet het succes dat ervan werd verwacht. Het positieve was echter dat de liedjesschrijver Randy Newman terug was. Hij zat weer beter in zijn vel, hij had een andere vrouw gevonden, de muizenissen waren voorbij.

Ik

«Het liefste wat ik doe, is me opsluiten in mijn werkkamer en liedjes schrijven,» zegt hij. «Ik zou mijn ziel verkopen voor een goeie tekst. Daarin ken ik geen remmingen meer. Over eventuele gevolgen maak ik me geen zorgen.»

Dat moet de reden zijn waarom Newman op zijn jongste solo-album 'Bad Love', zijn eerste sinds elf jaar, openhartiger en persoonlijker is dan ooit tevoren. Soms wordt het bijna genant. Ter illustratie de song 'I Want Everyone To Like Me': geef me een huis, een vrouw en kinderen, en laat iedereen me aardig vinden.

'I Miss You' is een opmerkelijk liefdeslied gericht aan de vrouw die hem twintig jaar geleden verliet: ik wilde je toch even laten weten dat ik je nog mis. Tja. En wat vindt de nieuwe mevrouw Newman daarvan?

«Ik heb het haar van tevoren gezegd,» antwoordt hij. «De kinderen ook. Ze kennen me langzamerhand wel een beetje. Ik ontken niet dat het erg persoonlijk is, maar dat heeft ook te maken met het feit dat ik in de eerste persoon schrijf. Anders dan in de literatuur wordt die 'ik' in een lied onmiddellijk gelijkgesteld aan de schrijver van de tekst. Soms is dat inderdaad waar, soms maar ten dele, soms ook helemaal niet.»

Randy Newman noemt zijn nieuwe plaat «één van mijn beste». Deze tournee moet metterdaad bewijzen dat hij nog niks heeft ingeboet van zijn zeggingskracht en dat hij nog altijd de veelzijdige en eigenzinnige componist van popmuziek is die hij een kwart eeuw geleden was. Randy Newman speelt solo. Hij begeleidt zichzelf op de piano.