«Ik voel me weer 25»

Anderlecht haalt opgelucht adem. De eerste zware klip na de winterstop is omzeild. Maar hoog hoeven de Brusselaars niet op te lopen met hun prestatie in Moeskroen. Als het na een halfuur 4-0 had gestaan, had niemand daar iets op te zeggen gehad. Maar het werd 0-2 en dus was Filip De Wilde voor het eerst sinds lang nog eens de held. «Ik speelde nog even goeie wedstrijden», aldus De Wilde. «Maar toen scoorde bijvoorbeeld iemand twee keer en stond hij in de schijnwerpers.»

ANDERLECHT Yves TAILDEMAN

BR>

- Toch moet het voor jou een enorme voldoening zijn zo te worden bejubeld?

DE WILDE: «Het is altijd aangenaam als je je ploeg kunt rechthouden. Soms voel ik dat ik 35 ben, maar ik moet zeggen dat ik me vanochtend opnieuw 25 voelde.

- Anderzijds: het kan niet dat Anderlecht zoveel kansen weggeeft?

Veel had te maken met de complexloze manier waarop Moeskroen voetbalde. Het was zoals Standard in de tweede helft tegen ons. Die ploegen weten dat ze niks tegen Anderlecht te verliezen hebben en nemen risico's achterin, waardoor wij in moeilijkheden komen. Wij spelen met een grotere druk omdat we kampioen willen worden en bouwen daarom meer zekerheid in ons spel in. Die twee zaken leiden ertoe dat de tegenstander ons gaat domineren. In Beveren verwacht ik hetzelfde. Met haar nieuwe trainer durft mijn ex-club aanvallen. Dat wij onze weinige kansen afmaken, verklaart waarom wij bovenin staan.»

- Zou het niet - qua spektakel - de minst glansrijke titel zijn die je hier behaalde?

«Toen Anderlecht in mijn beginperiode kampioen werd, sprak men over die fantastische tijd van vroeger. Nu blijkt die tijd met Nilis en Degryse toch ook fantastisch te zijn geweest. Zo is het altijd wat. Mijn titel met Beveren toen ik 20 was: dat was pas een miraculeuze belevenis.»

- Ben je nu weer de oude omdat je van de concurrentie van De Vlieger af bent?

«Het was voor ons beiden de beste oplossing dat Geert vertrok. Nu is de situatie veel duidelijker. Door mijn neusbreuk speelde ik de twee vriendschappelijke wedstrijden tijdens de winterstop niet, maar ik stond tegen Moeskroen wel in doel. Dat is een blijk van vertrouwen. In het begin van het seizoen was dat anders.»

Waseige

- Aimé Anthuenis ontkent dat hij jou gezegd heeft dat hij je niet kende.

«

(Glimlacht:)

Ik heb het wel zo begrepen. Ik was zodanig emotioneel, dat ik voelde dat mijn plaats in gevaar was. In zo'n momenten komen veel woorden hard aan. Misschien heeft hij dat zo niet bedoeld, maar volgens mij heeft hij dat wel gezegd.»

- Je staat weer wat dichter bij de nationale ploeg.

«Ik hoop er op EURO 2000 bij te zijn. Het enige wat voor mij telt, is dat de beste ploeg speelt en dat er geen rekening gehouden wordt met of je 35 of 18 bent. Ik werk even hard als om het even wie, ik sla geen training over. Maar het is Waseige die de selectie maakt. Tot nu toe heeft hij prima werk geleverd.»

- Maar je seizoen zou toch mislukken zonder EURO 2000?

«Nee, niet noodzakelijk. Het zou geen catastrofe zijn als ik EURO 2000 niet zou halen. Wel zou het een ramp zijn als Anderlecht niet kampioen werd. Als Anderlecht het haalt, zal dat voor ons een serieuze ruggensteun zijn voor een selectie voor de nationale ploeg.»

- Kan je je verzoenen met een plaats op de bank bij de Rode Duivels? Tegen Zuid-Korea had je het moeilijk met je verwijzing naar de bank.

«Dat was iets anders. Leekens had me gevraagd of ik me fit voelde. Als ik ja zei, zou ik spelen. Ik zei hem dat ik in staat was tussen de palen te staan, maar toch koos hij voor Philippe Vande Walle. Vandaar mijn ontgoocheling. Dan moest hij me dat op voorhand niet vragen.»

- Voel je de jaren?

«Soms heb ik wat tijd nodig om op gang te komen. Maar op veel vlakken ben ik sterker geworden. Mentaal, qua uithouding, qua fysiek ben ik erop vooruitgegaan. Ik ben een beter doelman dan toen ik hier terugkwam. In Portugal heb ik niet de grote vooruitgang geboekt waarop ik had gehoopt.»