Janssens kort voor tijd

Ook de winterstop heeft geen soelaas gebracht voor Lommel. Wel integendeel. Het speelde gisteren op Daknam wellicht één van zijn betere wedstrijden dit seizoen. Leek ook lange tijd uitzicht te hebben op een niet eens onverdiend punt. Maar een domme uitsluiting van Ford bracht de Limburgers in het slotkwartier in een numerieke minderheid en daar profiteerde Lokeren in extremis van om de volle buit thuis te houden. Sporting zet daarmee zijn opmars verder, voor Lommel zijn de druiven heel zuur. Het staat nu geïsoleerd laatste en ziet de concurrentie steeds verder van zich wegschuiven. Het wordt voor kersvers coach Van Veldhoven stilaan een heksentoer om deze ploeg mentaal scherp te houden.

BR>

Het eerste half uur van dit duel tussen twee gehandicapte ploegen werd lichtjes gedomineerd door de thuisploeg. Onder impuls van een bijwijlen magistrale Van Geneugden, die een zee van tijd en ruimte kreeg en zijn ex-club blijkbaar nog eens wilde tonen wat hij zoal in zijn mars heeft, zochten de vlot combinerende Waaslanders resoluut het doel van Mathijssen op. Maar ver droegen de acties doorgaans niet, omdat de Limburgse afweergordel geconcentreerd en verbeten stond te voetballen. De zwartjes Youla en M'Bayo lagen aan de ketting en ook derde spits Vonasek kreeg geen centimeter ruimte. Desondanks werd het enkele keren warm voor de muit van Mathijssen. En dat had alles te maken met dat andere wapen van Sporting: de stilstaande fasen. Vermits de bezoekers nooit uit de omknelling geraakten, stuurde Georges Leekens zijn mannetjesputter Chris Janssens geregeld mee in de vuurlinie. De fluwelen trap van Van Geneugden bracht

de lange

van Lokeren enkele keren in kansrijke positie. Maar diens kanon stond slecht afgesteld.

Die gang van zaken kon Lommel wel pruimen en geleidelijk aan durfde het zelf ook wat meer risico in het spel te leggen. Op het half uur schakelde het plots een versnelling hoger en dat bekwam de thuisploeg slecht. Het was enkel aan een uitmuntende Dabanovic te danken dat Lokeren die periode zonder kleerscheuren overleefde. Bijna gemaakte goals van Van Diest en Grant werden door de Sloveen voorkomen. Eenmaal was hij toch gevloerd, maar toen floot ref Flament, die in extremis Quaranta vervangen had, terecht voor buitenspel van Grant.

Kelder

Leekens greep tijdens de rust in en bracht met Nikcevic een extra aanvallende pion ten nadele van Vidarsson. Een gouden ingreep, zo bleek al snel. Lommel gaf nu heel het middenveld prijs en kreeg kort voor het uur het deksel op de neus. Goal van, jawel, invaller Nikcevic. Match gespeeld, dacht iedereen. Zeker in de wetenschap dat scoren voor de bezoekers dit seizoen een schier onmogelijke zaak is. Mogelijk liet ook Lokeren zich

vangen

aan die reputatie, want het loste plots de teugels. En zo knokte SK zich toch weer in de wedstrijd. Een eerste bewijs van de

Van Veldhoven-aanpak

? Dat zal de toekomst uitwijzen. Maar feit is dat groen-wit goed georganiseerd bleef voetballen en enkele keren gevat uitbrak. Met succes. Nadat Dekelver een dijk van een kans nog om zeep had geholpen, bracht libero Van Diest zijn ploeg alsnog langszij.

Een puntendeling leek in de maak. Maar Ford, sowieso al niet lekker in de match, zocht met een domme overtreding een tweede gele kaart en dat brak de rode lantaarn zuur op. Kort voor tijd beslechtte Lokeren met een kopbal van Chris Janssens alsnog de partij. Lommel zit plots heel diep in de kelder.