«Ploeg in de steek gelaten»

Ook de winterstop heeft voor Lommel geen soelaas gebracht. Ondanks een hoopgevende prestatie, die gerust met een punt beloond had mogen worden, moesten de Limburgers opnieuw met lege handen naar het thuisfront terugkeren. Resultaat: SK geraakt onderaan steeds meer afgezonderd en ziet een aantal degradatieconcurrenten van zich wegschuiven. De toekomst oogt somber. Een gegeven dat in de kleedkamer nog geaccentueerd werd door het uitvallen van de verlichting. In volslagen duisternis moesten de spelers zich tussen valiezen, tapes en drankflessen door een weg zoeken naar de douche, die ook al geen verkwikking bracht. Vooral middenvelder Mark Ford 'had ervan'. Een half uur na de partij zat hij nog altijd wezenloos voor zich uit te staren. De wetenschap dat zijn domme uitsluiting bepalend was geweest voor het uiteindelijk resultaat, deed hem balen. Zelfs in het donker lichtten zijn betraande ogen op.

LOKEREN Roger COX

BR>

«Voor mezelf is dit natuurlijk

shit

», zuchtte hij in zijn beste

cockney-Engels

. «Maar dat is bijzaak. Wat me vooral ergert, is dat ik de ploeg in de steek heb gelaten. Op het moment dat ik die overtreding beging op M'Bayo, was ik een beetje het overzicht kwijt. Ik dacht echt dat er een brede boulevard open lag voor hem. Ik dacht dus geen seconde aan die gele kaart die ik eerder al gekregen had, ik wilde hem gewoon met alle mogelijke middelen de voet dwars zetten. Toen de scheidsrechter floot, besefte ik pas wat ik had aangericht. Eigenlijk was die fout overbodig. Verdomme toch. Het zag er allemaal zo goed uit. Dit was zonder meer één van onze betere matchen en de beloning, een gelijkspel, leek in de maak. Door mijn schuld liep het uiteindelijk nog verkeerd af. Ik zou dit onrecht het liefst onmiddellijk ongedaan maken. Maar daar zal ik nog een tijdje op moeten wachten, zaterdag ben ik geschorst. Nu goed, dan maar hopen dat de andere jongens die broodnodige zege pakken.»

Broodnodige zege, inderdaad. Het water staat Lommel tot aan de lippen. Wil het nog ontsnappen aan de verdrinkingsdood, dan is een driepunter tegen GBA aangewezen. Of het kan? Afgaande op de wedstrijd van gisteren wel. Harm Van Veldhoven heeft duidelijk het vuur weer in de ploeg gekregen. Van enige gelatenheid viel op Daknam niks te bespeuren. Bovendien creëerden de Limburgers een hele resem kansen en scoorden ze zowaar. Iets waar ze voor de winterstop enkel van konden dromen.

«Alleen schieten we daar eens te meer niks mee op», bromde goalgetter Wim Van Diest. «Hoe langer die tweede overwinning van het seizoen uitblijft, hoe moeilijker het wordt. Ik vond ons vandaag aarzelend beginnen. Tijdens het eerste half uur was het knokken geblazen. Maar we sloegen er ons door. Toen we een kwartier voor tijd ook nog die achterstand ongedaan konden maken, dacht ik dat het eindelijk zou lukken. Alleen maakten we toen twee fouten. Eerst kreeg Ford een onnodige rode kaart, nadien verzuimden we in de organisatie te blijven. In plaats van die 1-1 vast te houden, probeerden we de drie punten nog mee te graaien. Dat brak ons zuur op. Al kan je natuurlijk niemand echt aansprakelijk stellen voor die late tegengoal. Wij missen gestalte en daar kon Chris Janssens van profiteren. Nu goed, dan moet het tegen GBA maar gebeuren. Met deze ingesteldheid kan het.»