BK beloften: Kampioen zijn blijft plezant

Zeven op zeven voor Bart Wellens. Of wat had je gedacht? Ogenschijnlijk was het voor de beloftenwereldkampioen, die eindelijk nog eens die regenboogtrui mocht showen, niet meer dan een trainingsritje. Ook hijzelf moest dat nadien toegeven. «Een kampioenschap blijft mooi om winnen. Als die Brabançonne klinkt, krijg ik nog steeds een krop in de keel. Dat blijft. Maar echt diep ben ik inderdaad niet moeten gaan. Of ik niet liever bij de eliten had gereden? Ik rijd in mijn leeftijdscategorie. Daar is toch niks verkeerd aan,» reageert Bart verontschuldigend.

Freddy VAES

BR>Wel frustrerend voor jongens zoals Tom Vannoppen. «Ik denk dat Bart is zoals de negertjes die niet echt weten hoe oud ze zijn,» gekscheert Tom. «Ik wist op voorhand dat er voor mij niet meer dan een tweede plaats was weggelegd. En daar heb ik verdomd hard voor moeten knokken.»

Dat mag je wel zeggen. Aanvankelijk probeerde Vannoppen zijn vriend Wellens te volgen die op zijn eigen tempo, zonder te forceren door de modder ploeterde. «Was dat je eigen tempo,» vroeg Vannoppen aan het veldritwonder. «Dat lag dan voor mij in ieder geval een stuk te hoog. Ik heb me daaraan een beetje vergaloppeerd. Nadien heb ik de hele wedstrijd gewoon mijn eigen tempo gereden. Ook toen Vanthourenhout bij me kwam. Pas in de laatste ronde ben ik nog eens echt voluit gegaan in de hoop Vanthourenhout eraf te krijgen. Met minder dan een tweede plaats kon ik immers niet tevreden zijn.»

De verbazend knappe Vanthourenhout, die zelfs een selectie voor het wereldkampioenschap op de weg voor juniores links liet liggen om zich op het veldrijden te concentreren, gaf echter geen krimp zodat Vannoppen het in de spurt moest afmaken.

«Dat komt ook wel voor een stuk omdat ik in de laatste ronde ben uitgeschoven waardoor ik toch nog een kleine honderd meter moest goed maken. Maar inderdaad, ik moet toegeven dat Sven bijzonder knap heeft gepresteerd,» bewierookt Vannoppen zijn opponent in dit kampioenschap.

Vanthourenhout, die omwille van betere voorwaarden de ploeg van zijn mentor Rony De Vos verliet, was gelukkig met die plaats op het podium. «Vorig jaar was ik nog junior en de overstap naar de beloften heb ik niet zonder problemen gemaakt,» zegt die andere Sven. «Ze heten niet allemaal Nijs of Wellens. Aanvankelijk had ik vooral problemen met de duur van de wedstrijden. Er is een hemelsbreed verschil tussen veertig minuten of bijna een uur crossen. Langzaam maar zeker heb ik die kloof overbrugd en nu sta ik waar ik eigenlijk mezelf had verwacht. Of ik ook op het WK in St.-Michiels-Gestel op het podium zal staan, durf ik betwijfelen. De kans dat Bart en Tom er staan is negentig procent. Voor mezelf schat ik de kansen niet zo hoog in. Ik heb gehoord dat het daar in Nederland erg snel is. Dat is niet echt spek voor mijn bek.»

Wellens lust alles. «Het enige verschil met mijn vorige titels is dat mijn huis wellicht vandaag niet zal versierd zijn. Maar het feest vanavond zal even groot zijn.» Eind deze maand zal hij in het hol van Groenendaal wel weer niet te kloppen zijn. En daarna prof. Waar? «Men denkt dat ik het niet wil zeggen, maar het is echt nog niet beslist,» houdt hij iedereen in het ongewisse.

Uitslag beloften (26):

1. Bart Wellens (Vorselaar) in 44'22"

2. Tom Vannoppen op 1'27"

3. Sven Vanthourenhout 1'29"

4. Andrew Vancoillie 2'59"

5. Tim Van Nuffel 3'19"

6. Tim Pauwels 5'02"

7 Wim Jacobs 5'36"

8. Kevin Bossaerts 5'48"

9. Davy Mols 6'30"

10. Frederik Vandevivere 7'18"

11. Sten Raeymakers 7'30"

12 Joeri Leaerts 8'04"

13. Jan Geerts 8'07"

14. Tom Weytens 8'51"

15. Dirk Bertels 11'15"

16. Bart Commyn 13'40"

17. Tim Goris op 1 ronde

18. Dimitri Maes op 1 ronde.