'Armaggedon Instituut' speurt naar asteroïden

Het lijkt er een beetje op dat de Britse premier Tony Blair na het goed verlopen van de millenniumwisseling absoluut een nieuw doemscenario wil: de asteroïden. Deze week stelde hij een werkgroep in van drie wijze heren die de brokken steen in de ruimte in de gaten moeten gaan houden, zoals bijvoorbeeld het stuk puin op de foto: de asteroïde Mathilde, die in 1997 haar optreden deed (ruim voor die andere M.).

GPD

BR>De drie geleerden moeten met personeel om zich heen gaan huizen in wat al is gaan heten het Armageddon Instituut - vrij naar het bijbelboek Openbaringen, waarin de ondergang van de wereld wordt voorspeld.

Er worden elk jaar meer stukken ruimtepuin gevonden die ooit op aarde zouden kunnen inslaan.

Asteroïden, of meteorieten zoals ze ook wel heten als ze eenmaal richting aarde suizen, zijn waarschijnlijk stukken steen en ijs die overbleven toen zich ooit in het heelal planeten vormden. De ring van asteroïden in het heelal is al vele jaren bekend, maar het onderzoek ernaar wordt de laatste tien jaar steeds intensiever. Dit in het besef dat inslagen in het verre verleden grote gevolgen hebben gehad. En de kans op een grote inslag, waarbij bijvoorbeeld een complete stad zou worden weggevaagd, is weliswaar klein (eens in de 10.000 jaar) maar nog altijd groter dan de kans de loterij te winnen, zoals een onderzoeker het vorig jaar uitdrukte. En zo'n kansberekening wil absoluut niet zeggen dat het niet morgen zou kunnen gebeuren.

In 1908, nog maar 92 jaar geleden dus, vaagde een meteoriet 20 kilometer bos weg in Siberië. Onbewoond gebied gelukkig. Een kleine afwijking in de baan en Tokio of Peking was geraakt.

Nu de aarde anno 2000 zo dichtbevolkt is, is het vanzelfsprekend van groot belang een eventuele inslag vroegtijdig te voorspellen. Liefst tientallen jaren van tevoren. Daarom is het ook van belang de stukken ruimtesteen in kaart te brengen en hun koers te berekenen. Iets wat al op verschillende plaatsen in de wereld gebeurt, en waarbij de Britse wetenschappers zich de komende jaren zullen aansluiten.

Bij vroegtijdige ontdekking zou een 'gevaarlijke' asteroïde nog kunnen worden bestreden. Hoe dat zou moeten, is nog onderwerp van studie en wetenschappelijke discussie. Een kernraket erop afschieten heeft weinig zin. De kleinere brokstukken zouden alsnog de aarde raken, maar nu over een veel groter gebied verspreid. Een wetenschappelijk meer aanvaard idee dat nu verder wordt uitgewerkt, is het sturen van een ruimteschip met stuurraketten aan boord naar de meteoriet. Met zulke kleine raketjes zou het ruimteblok van koers moeten worden veranderd, zodat het onze deur voorbij gaat. Een inslag van een stuk steen van een kilometer doorsnede kan immers al een land zo groot als Duitsland wegvagen. Bij een groter stuk zou heel Europa van de kaart kunnen worden geveegd.