De XII bedenkingen

Torenhoge kijkcijfers liegen er meestal niet om, toch waren deze 'De XII werken van Vanoudenhoven' beduidend zwakker dan de verrassende eerste reeks. Rob kreeg vaak terechte kritiek te slikken, wegens de overdreven sluikreclame die in het programma gesmokkeld werd. Hier en daar worden zelfs vraagtekens gezet achter de geloofwaardigheid van de stunts. Jo Met De Banjo, één van de gewezen centrale gasten, klapt in een Vlaams weekblad uit de biecht.

BR>

Het weekblad 'TV-Familie' laat de Shoplijn-uitbater aan het woord. Het huis dat Rob Vanoudenhoven op een maand tijd moest neerpoten, was volgens Jo een op voorhand bedachte stunt. De uitdaging kwam zelfs niet van hem. De bouwplannen en de vergunning lagen al een jaar klaar. De scène waarin Rob met de architecten de plannen bespreekt, misschien zelfs de hele uitzending, was dus bedrog.

De bouw kaderde in de realisatie van een vakantiedorp in Nieuwpoort door de bouwonderneming Desimpel, het bewuste huis was al in drie weken klaar! De gratis reclame was mooi meegenomen. Woordvoerders van de onderneming zijn duidelijk. «Rob is hier maar tien dagen geweest. Met zijn cameraploegen vertraagde hij eerder de werkzaamheden...»

Ten huize Banjo of bij Desimpel gaf tijdens het afgelopen millenniumweekeinde niemand thuis om een en ander te kunnen bevestigen.

Reclame

Ondertussen hebben ook heel wat kijkers bedenkingen bij de thuiskomst van Rob uit Quatar. In het midden van de woestijn dook immers als bij wonder een jeep op met twee knechten van een sjeik. Eerst stond Rob met z'n cameraploeg in de jeep, dan zagen we een 'shot' gefilmd door een achtervolger. Kortom, dat leek niet echt op improvisatie ter plaatse.

De olierijke man bood Rob overigens een ticket aan richting Londen nadat probleemloos een hele dag besteed werd aan het afborstelen van Arabische volbloeden, en in Londen was er evenveel tijd over om nog wat reclame te maken voor de Belgo-restaurants.

Reclame, een woord dat dit seizoen als een rode draad door de 'XII werken' liep, waarvan één aflevering gewoon uitgroeide tot een gecamoufleerde

publi-reportage

voor Humo. Rob Vanoudenhoven blijft een sympathieke kerel, misschien werd hij door zijn omgeving bij Woestijnvis in deze richting gedreven. Dat neemt niet weg dat vele van deze XII werken er teveel aan waren. Enkel de 72 wakkere uren en de uitzending rond de uitdaging van Luc Van Lierde was echt memorabel. Liegen kijkcijfers dan toch?