De trots van Haspengouw

Hij heeft er zweet voor gelaten, heel veel zweet, maar het is gelukkig al lang opgedroogd. Toch heeft Karel Lismont de voorbije dagen nog een nieuwe vrucht mogen plukken van al die opofferingen. U, beste lezer, verkoos hem boven Eric Gerets, Ingrid Berghmans en zoveel anderen tot de Limburgse Sportfiguur van de Eeuw.

TONGEREN Frank VAN ROOST

BR>«In onze provincie heb ik inderdaad iets te betekenen, maar nationaal kan niemand op tegen Eddy Merckx,» relativeert hij meteen zijn uitverkiezing. «Wie wel? Merckx won meer dan vijfhonderd koersen: bijna een op drie waaraan hij deelnam. Zijn overwinningsdrang was fenomenaal.»

Naar de titel

Limburgse Sportfiguur van de Eeuw

had Lismont wel uitgekeken. «Ik ben aangenaam verrast door het feit dat men mij niet vergeten is. De generatie jonger dan dertig jaar kent mij nog nauwelijks. Blijkbaar zijn er toch nog altijd veel joggers en atletiekfans in de provincie.»

Dat kan niet de enige reden zijn voor zijn eerste plaats in ons referendum. «Maar twee Belgen zijn erin geslaagd om op twee verschillende Olympiades een medaille te halen: Robert Van de Walle en ik,» haalt hij niet zonder trots aan.

Toch blijft Lismont zijn Haspengouwse aard trouw: stil, te stil misschien. Veertien dagen geleden, op de grote veldloop in Brussel, klom hij nog wel samen met Gaston Roelants op het podium voor een bloemenhulde. «Maar voor de rest is het heel kalm rond mij,» beweert hij. Tijdens ons bezoek, goed een uur lang, rinkelt de telefoon drie keer om dat te ontkennen. Twee keer een journalist, één keer STVV. «Ik mag in januari de aftrap geven van hun match tegen Club Brugge.»

Kareltje

is dus nog altijd zo populair als toen hij in zijn geboortedorp Borgloon rondgereden werd met één van zijn zeven internationale medailles rond de nek.

Voetballers

De hoodcontroleur van de BTW in Tongeren, intussen vijftig geworden, kijkt de volledige uitslag van het referendum in. «De top-vijf van de uitslag stemt helemaal overeen met wat ik ervan denk. Wie verderop komt, zal wel afhankelijk geweest zijn van een groep vrienden die een extra-inspanning gedaan heeft.»

Maar toch. Het verschil tussen Lismont en nummer twee, Eric Gerets, was opmerkelijk groot: ruim 150 stemmen. Verrassend is ook dat Lismont het haalde van de veel populairder voetballers. «Vorige week zag ik de vader van Guy Vandersmissen hier in de stad,» vertelt Lismont. «Zelfs hij was zijn vrienden aan het aansteken om voor mij te stemmen. Hij wist dat zijn zoon toch niet in aanmerking kwam voor de zege.» Lismont wel en Zuid-Limburg was daar blijkbaar trots op. Terecht: Tongeren mag voortaan pronken met zijn

Limburgse Sportfiguur van de Eeuw.