Dannie D'Hondt begint bij NAC aan laatste fase van zijn loopbaan

Print
ROOSENDAAL - Gisteren was Dannie D'Hondt druk in de weer om het clubkostuum van NAC Breda te passen. "Zoals steeds zakte de broek af, het bewijs dat ik nog messcherp ben." Op 36-jarige leeftijd - en na een bewogen Georgisch avontuur - is de doelman uit Waasmunster maandag aan zijn laatste avontuur begonnen. "NAC is een droomclub om mijn loopbaan af te sluiten. Ik wil absoluut nog eens kampioen spelen."
BR>"Ik presteerde goed in mijn debuutmatch tegen RBC maar het was niet perfect", aldus D'Hondt. "Het barre weer bemoeilijkte alles. De wind gaf de voorzetten extra snelheid mee en deed de schoten van richting veranderen. Mijn uittrappen kwamen meteen terug. Bovendien voelde ik me heel zenuwachtig. Ja, zelfs op deze leeftijd. Je eerste wedstrijd bij een nieuwe club heeft iets speciaals. Maar ik put veel energie uit mijn nervositeit. Zonder die spanning zouden de reflexen, mijn sterk punt, achterwege blijven. Dan kwam ik overal enkele seconden te laat.
Ik vernam pas maandagmiddag dat ik aan de aftrap zou komen, want eerste keuze Van Eede haakte in extremis geblesseerd af. Ik wil zo snel mogelijk vaste doelman worden. De trainer zei jij keept, daarvoor hebben we jou gekocht, het ziet er dus goed uit. NAC zal zo'n dure jongen als ik niet halen om op de bank te zetten. Word ik toch gepasseerd, dan is het hier na dit seizoen afgelopen. Maar ik reken op een contractverlenging."

"NAC is een schitterende, ambitieuze club: er staat een gloednieuw stadion, bij elke thuismatch zitten er tienduizend knotsgekke fans en het budget bedraagt zo'n 250 miljoen frank. Akkoord, het is maar tweede klasse. Ook in Nederland betekent dat hotseknotsvoetbal zonder techniek. Maar ik speel liever voor de titel dan tegen de degradatie. Ik kon naar Griekenland, maar bij hekkensluiter Licata had ik in een schiettent gestaan. NAC heeft met Arveladze en Salmon de individuele klasse om hoog te eindigen. Ik wilde kampioen spelen én veel geld verdienen. België viel dus af, want de clubs betalen er minder en alle plaatsjes onder de lat zijn bezet. Breda ligt bovendien vlak om de hoek. Ik moet wel wennen aan de Nederlandse mentaliteit. Hollanders zijn veel directer, cynischer. Ik kwam in een groep waar de hiërarchie al vastlag. Daarom heb ik mijn mond nog niet veel opengetrokken, ik wil eerst presteren.

"Die twee weken tussen mijn vertrek bij Tbilisi en mijn contract bij NAC duurden vreselijk lang. Op zo'n momenten overschouw je je loopbaan. Mijn conclusie is dat ik een mooie carrière heb gemaakt, maar dat ik er helaas niet het maximum heb uitgehaald. Zestien jaar Lokeren was te lang. KV Mechelen wilde me als opvolger voor Preud'homme, Germinal belde me vaak, maar uit clubliefde bleef ik op Daknam. Spijtig genoeg leerde ik Jacky Munaron pas op mijn dertigste kennen. Hij overtuigde me van mijn kwaliteiten. Met resultaat: in Aalst en tijdens mijn tweede periode Lokeren beleefde ik prachtige tijden. Had ik Munaron én mijn huidige manager eerder leren kennen, dan was ik nu schatrijk. Maar ik klaag niet, hoor. Ik verdiende goed en maakte een gigantisch avontuur mee in Georgië. Ik heb nog geen seconde spijt van mijn periode bij Dinamo Tbilisi. Sportief ging het uitstekend, ik speelde voor het eerst Europabekerwedstrijden, maar vier maanden was genoeg. De leefomstandigheden zijn slecht; de armoede is walgelijk. Zelfs voor tien miljoen netto was ik ginds niet meer gebleven. Neen, ik ontving mijn loon nog steeds niet, maar Dinamo beloofde aan de FIFA mij voor nieuwjaar te betalen. Het zou een mooi eindejaarsgeschenk zijn. Met die som kan ik rentenieren. Ik kan niet stilzitten, binnenkort start ik een taverne. Maar eerst wil ik NAC aan de titel helpen."