Vlaams Sportjuweel en allicht ook Gouden Spike voor Marleen Renders

BRUSSEL -

Het gaat weer goed met Marleen Renders. De 30-jarige Limburgse toploopster op de marathon is opnieuw aan trainen toe na de voetblessure die ze in Berlijn opliep. En dezer dagen is het feesten geblazen want de ene prijs na de andere valt haar in de schoot.

Ronny Ceuleers

BR>Dinsdagavond ontving Marleen Renders het Vlaams Sportjuweel. Woensdag is ze favoriete voor de

Gouden Spike

als beste atlete van het jaar. Bovendien behoort ze tot de drie genomineerden voor de Belgische

Sportvrouw van het Jaar

.

Veel eer na een wat vreemd seizoen dat slechts uit een korte topperiode leek te bestaan met een prima negende plaats op de 10.000 meter tijdens het WK in Sevilla, de beste plaats ooit voor een Belgische atlete op een WK. Vooral haar schitterende marathontijd een goede maand later, toen ze zich in Berlijn bij de marathontop hees met een chrono onder 2u24', maakte indruk. Renders is daarmee zesde in de wereld dit jaar, en na de Roemeense Lidia Simon tweede Europese.

"Het lijkt er misschien op dat ik slechts een paar maanden presteerde, maar dat klopt niet helemaal", aldus Renders. "Nadat ik hersteld was van de spierscheur die ik in het voorjaar opliep in de halve marathon van Berlijn, heb ik enkele goede wegwedstrijden gelopen. Nadien werkte ik stages af in de aanloop naar Sevilla en ben ik weer naar Zwitserland getrokken om Berlijn voor te bereiden. Ik vind dat ik precies in die periode dan ook heel goed heb gepresteerd. Bovendien beschouw ik dit Vlaams Sportjuweel eerder als een beloning voor een carrière dan voor dit jaar alleen.

In eigen land ben ik vaak afgeschreven. Telkens ik een zware blessure had, was het hetzelfde liedje. Ik had nochtans als juniore een wereldrecord gelopen en brons behaald op het WK. Dat bewees toch dat ik iets kon. Het is nu weer hetzelfde met Hans Janssens. Die jongen leverde een prachtige prestatie op het EK veldlopen. En toch hoor je weer van die negatieve opmerkingen en kanttekeningen. Hou daar eens mee op. Zet die jongen in de bloemen, bekijk het als een hoopvol teken voor de toekomst. Al dat negatieve gedoe werkt demotiverend voor de jeugd. Motiveer die kerel toch. Ik vond dat heel knap."

"Ik kreeg ook kritiek. Twee jaar geleden op het WK in Athene nog, omdat ik opgaf in de finale van de 10.000 meter. Maar ik hàd toen een voetblessure en ik sta nog steeds achter die beslissing omdat ik anders de blessure verergerd had. Wie me die opgave verweet, kent me niet goed. Ik ben geen opgever. Toen ik als juniore op het WK in 1987 in de 10.000 meter meeliep, ging ik gewoon achter Kristiansen aan. Buigen of barsten. Wie niet kan afzien, loopt op de marathon niet de chrono's die ik liep, maar pijn is en blijft een signaal van je lichaam. Daar moet je rekening mee houden. Dat heb ik in die negentien jaar atletiek wel geleerd."

Renders wordt vlak voor Kerstmis 31 jaar. Ze ziet zichzelf nog een jaar of vier meedraaien, maar haar record is nu al zo sterk. Kan dat nog beter? "Als ik in Berlijn niet misselijk was geweest, waardoor ik met een lege maag vertrok, had ik allicht nog beter gelopen. Die chrono is scherp, dat besef ik. Ik wil nog een jaar of vier meedraaien aan de wereldtop. Maar als het tegenzit en als het echt niet meer gaat, stop ik. Als ik enkel voor de centen moet gaan lopen, is het gedaan. Ik wil er plezier aan blijven beleven. Daarom zal ik ook na mijn carrière nog gaan joggen, want lopen is een stuk van mijn leven geworden."