Goedele Liekens: «Weinig respect voor durvers»

Relatieproblemen, geslachtsziektes, homoseksualiteit en incest, tien jaar geleden werden nauwelijks tv-programma's gewijd aan dit soort onchristelijke onderwerpen. Met de komst van Goedele keerde het tij. La Liekens doorbrak heel wat taboes.

BR>

Goedele Liekens startte haar tv-carrière in Nederland. Van '94 tot '98 presenteerde ze er 'Love Life', 'Lieve lusten en lasten', 'Over seks gesproken', 'Het achterste van je tong' en 'Goedele'.

«Eigenlijk is alles begonnen met de videoreeks 'Seks, je lust en je leven',» zegt Goedele. «Dat waren zelfhulptherapie-video's over erectiestoornissen, orgasmeproblemen, enz. Praten over relaties en seks ging makkelijker in Nederland. Dat dacht ik althans. Werken als hulpverlener in de Nederlandse Rutgerstichting deed me uiteindelijk inzien dat Nederlanders ook niet vrij met hun lijf durfden omgaan. Ze waren vergelijkbaar met de preutse Vlamingen.»

In Vlaanderen liet Goedele, Miss België '86, voor het eerst van zich horen als presentatrice van het Studio Brussel-programma 'De lieve lust'. Samen met Lieven Vandenhaute waagde ze zich aan gesprekken over seks.

«Dat was zeer grensverleggend,» lacht ze. «Al bevend en bibberend deden wij onze eerste oproep. Wie ging ons durven bellen? We begrepen dat het taboedoorbrekend was. We noemden een kat een kat zonder ordinair te worden. Het feit dat Lieven en ik nooit hebben willen overdramatiseren, deed mensen toch naar die telefoon grijpen. Ik denk dat wij honderden jongeren (on)rechtstreeks hebben geholpen met 'De lieve lust'.»

Kritiek

'Vanavond niet schat' werd in februari '95 op kijkend Vlaanderen losgelaten. Het

gedurfde

programma kreeg een plaatsje op Kanaal 2, later op VTM. Ondertussen zijn ook 'Goedele', 'Schone Liekens' en 'Goedele life!' een feit.

«Ik heb altijd heel sterk de nadruk willen leggen op de persoonlijke getuigenissen van mensen. Ik ga er namelijk van uit dat mensen die zelf iets meegemaakt hebben, veel grotere deskundigen zijn dan professoren die er boeken over gelezen hebben. De eerste jaren heb ik daar enorm veel kritiek op gekregen. Mijn programma's waren te oppervlakkig, ik liet de

gewone man

aan het woord.»

Goedele noemt dit soort kritiek pretentieuze praat. «Er is in Vlaanderen te weinig respect voor durvers. Wij promoten voortdurend de lafheid. Braaf, rustig, houdt u muil maar. Neen, het durven uitkomen voor wie je bent, voor je gevoelens, dát vind ik pas moedig.»

De uitzendingen over 'Spelen met de dood' - waarin Goedele beelden toonde van een jonge wegpiraat die tegen 120km/uur door de dorpskom scheurde - en de bewuste luierman die dol was op plasseks, deden ook heel wat stof opwaaien.

«De discussie die na de uitzending over die luierman gevoerd werd ging vooral over: mag je zo iemand zijn verhaal wel laten doen op televisie? Dan stel ik me de vraag, wie trekt de lijn, waar ligt de grens? Ik vrees dat ik te vaak vereenzelvigd word met de onderwerpen die ik bespreek. Ik laat zien wat er in Vlaanderen gebeurt. Ik ben de boodschapper en dus schieten ze op mij. Alsof ik het altijd eens ben met hetgeen ik toon!»