Vasten en zweten voor brons

Print
Heel België had zijn hoop gesteld op Ulla Werbrouck en oude krijger Robert Van de Walle. Maar uiteindelijk redde Heidi Rakels (°Maasmechelen 22 juni 1968) de eer van het Belgische judo op de Olympische Spelen van 1992. Haar bronzen medaille bleef in Barcelona de enige voor het keurkorps van bondscoach Jean-Marie Dedecker. Erg onverwacht, al had ze een paar maanden eerder op het EK in Parijs ook al zilver gehaald. Voorlopig is dat de enige grote finale in haar stilaan lange carrière aan de top.
BR>Rakels mocht op slag rekenen op een geweldige populariteit. De Maaslandse had uitstraling, was op vele vlakken de tegenpool van concurrente Ulla Werbrouck en gaf zich spontaan over aan de euforie waarin ze op het thuisfront ontvangen werd.
Het publiek kende op dat moment maar één beeld van de Maasmechelse kampster: stralend lachend vanonder haar weelderige blonde krullen. Fier ook. En dat mocht, want haar succes had ze te danken aan de verbetenheid waarmee ze haar doel nastreefde, zowel op de tatami als in haar studies. Kort na Barcelona leverde haar dat een universitair diploma van burgerlijk ingenieur op met grote onderscheiding. De nationale olympische familie kon zich geen geschikter ambassadrice dromen en ook in die rol voelde ze zich opperbest.
Maar de fysieke inspanningen eisten hun tol: omdat Werbrouck onvoorwaardelijk tot nummer één promoveerde in de -72 kg-klasse, vastte en zweette Rakels voor elke competitie de laatste gram vet uit haar lijf om aan de bak te komen in de -66 kg. Vooral mentaal betekende dat een zware dobber en een resem zware blessures aan schouder en knie brachten haar tot op de rand van de vertwijfeling. Zozeer zelfs dat ze in 1995 haar definitieve afscheid aan de sport aankondigde. Maar eens de operaties geheeld, brak de vechter in Rakels weer los. Tegen beter weten in probeerde ze zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen van Atlanta. Het mocht niet baten, zij miste de triomfantelijkste week uit het Belgische judo.
1998 werd het jaar van de redding voor Rakels, toen de gewichtscategorieën herschikt werden en zij in de -78 kg aan de slag kon. Na één jaar aanpassing veroverde ze dit jaar opnieuw brons op het EK en in teamverband haar eerste EK-goud. Het doet haar alleen nog meer dromen van een grote individuele triomf.

Palmares


1989: BK seniores, 1ste tornooi Bazel.
1990: BK seniores, BK alle cat., WK universit. goud alle cat., zilver -72 kg, 3de Leonding.
1992: BK seniores, 2de EK parijs, 3de A-tornooi Parijs, 3de Olymp. Spelen Barcelona.
1994: 1ste Praag.
1995: 2de Parijs.
1996: 1ste Bazel.
1997: BK seniores, 1ste Praag, 2de München, 3de Den Bosch.
1998: BK seniores, 1ste Praag, 3de Parijs, 3de Rome, brons WK per ploeg.
1999: BK seniores, 1ste Warschau, brons EK Bratislava, goud EK per ploeg.