:Suad Katana neemt bij Lokeren nieuwe start na mislukt Turks avontuur

LOKEREN -

Vraag: wat hebben Ravanelli van Olympique Marseille en Katana van SC Lokeren met mekaar gemeen? Antwoord: ze worden beiden veel ouder geschat dan ze werkelijk zijn. Ravanelli omdat hij sinds zijn 20ste al zo grijs is als de Belgische november-lucht en Katana omdat hij vanaf zijn aankomst in Limburg 8 jaar geleden een kale knikker heeft. De Bosniër is nochtans pas 30, voetbalde achtereenvolgens voor Racing Genk, AA Gent, Anderlecht, Adanaspor in Turkije en sinds gisteren voor Lokeren. Tegen Sint-Niklaas speelde hij gisterenavond zijn eerste wedstrijd in 6 maanden. "Ik ben blij dat ik terug ben," lacht de Bosniër. Georges Leekens ook.

Kristof LIBERLOO

BR>Suad Katana is welgeteld 10 dagen terug in het land. In de schaduw van de kerktoren achter het marktplein logeert hij in een Lokers hotelletje. "Een tijdelijke verblijfplaats, want na de winterstop wil ik mijn eigen appartement," blikt Katana vooruit. "Ik ben in ieder geval blij dat ik terug ben. In België voel ik me thuis, ik voetbalde hier 6 jaar lang en heb er veel vrienden. Eigenlijk ben ik een Belg."

Vorig jaar trok de Bosniër naar Zuid-Oost Turkije om er bij Adanaspor te gaan voetballen. "Achteraf bekeken, had ik mijn contract bij Anderlecht beter uitgedaan. Maar Arie Haan zag me niet staan en ik kreeg een financieel interessant voorstel vanuit Turkije. Ik koos blind voor het geld, maar heb niet veel centen gezien. Acht maanden lang werd ik niet uitbetaald."

Offside

Sportief deed de verdediger een stap terug door naar Turkije te trekken. "Ik had in het begin aanpassingsproblemen. Ik kwam er toe in augustus, het was toen meer dan 40 graden celsius heet. Tijdens de training moest ik 4 keer van t-shirt wisselen, je kon ze uitwringen. En dan oefenden we nog 's morgens en 's avonds als de zon minder brandde, moet je weten. Ook de club was minder professioneel gestructureerd dan in België, de entourage stelde niet veel voor."

Katana spreekt een aardig mondje Nederlands, maar daar begreep men in Turkije niks van. "Je had er zelfs nauwelijks mensen die enkele woordjes Engels konden uitbrengen. Ik moest alles met gebaren uitleggen. Ondertussen ben ik het Turks wel machtig, wat

de voetbaltaal

betreft toch

(lacht)

. Of ik weet hoe je buitenspel uitspreekt in het Turks? Euh... neen, ik hield het bij

offside

en dan begrepen mijn collega's me ook. De Turkse spelers zijn technisch wel vaardig, maar van tactiek hebben ze nog niet gehoord. Toch zitten de stadions telkens bomvol. In Adana is plaats voor 30.000 toeschouwers en die zitjes waren keer op keer uitverkocht."

Taverne

Katana diende klacht in tegen zijn Turkse club die hem niet uitbetaalde en wachtte in Bosnië op antwoord. "Zes maanden lang heb ik niet gevoetbald. Wel bij een provincieclubje in Bosnië, waar ik ook training gaf, maar nooit op hoog niveau. Ik had trouwens geen tijd om te sporten, want ik bouwde zelf een huis. Binnenkort open ik ook een taverne in Bosnië. Iedereen helpt mee aan de heropbouw van het land. De oorlog is nu 3 jaar voorbij, maar de economie ligt nog altijd lam."

"Veel vrienden"

Katana voetbalde bij Racing Genk van '92 tot '94. "Racing zakte toen naar tweede klasse en ik wilde absoluut op het hoogste niveau blijven spelen. Daarom ben ik naar Gent vertrokken. Maar Genk zal ik eeuwig dankbaar blijven. Ik moest mijn land verlaten omwille van de oorlog, maar werd heel goed opgevangen in Limburg. Het was een moeilijke periode voor mij. Soms durfde ik niet naar Bosnië telefoneren uit schrik voor slecht nieuws."

Dat Racing het tot landskampioen zou schoppen, had hij niet verwacht. "Het Genk van nu kan je niet meer vergelijken met dat van mijn tijd. Nu is het een heuse profclub, toen kwamen we uit tweede klasse. Ik had niet gedacht dat het zo snel zou gaan, maar ben er wel gelukkig om. Ik heb veel vrienden in Genk, vooral buiten het voetbal dan. Volgende week ga ik ook een kijkje nemen in het nieuwe stadion, want ik ben heel nieuwsgierig."

"Leekens overtuigde me"

Katana geraakte in Turkije op een zijspoor. In Lokeren hoopt hij een nieuwe start te kunnen nemen. "Gordan Vidovic is een goede vriend van me en ook van Georges Leekens. Toen Gordan me vertelde dat Leekens coach werd bij Lokeren, was ik onmiddellijk geïnteresseerd. De trainer overtuigde me. Hij verzekerde me dat volgend seizoen opnieuw naar het bovenste deel van het klassement gemikt wordt."

Gisteren speelde Katana tegen Sint-Niklaas zijn eerste wedstrijd in een half jaar. Normaal maakt hij dit weekeinde zijn rentrée in de Belgische competitie. "De FIFA moet nog bevestigen dat ik mag spelen, maar normaal vormt dat geen probleem."

Ondanks de tegenslag in Turkije, heeft de verdediger nog geen moment spijt van zijn profcarrière. "Voetbal is toch het mooiste wat er is. Van mijn zesde

sjot

ik al elke dag. Soms bleef ik zelfs thuis van school om te voetballen

(lacht)

."