Nieuwe paus heeft veel aandacht mensen

Print
De nieuwe paus Benedictus XVI, de Duitse kardinaal Joseph Ratzinger, wordt omschreven als intelligent en rechtlijnig. En ook als een man met bijzonder veel aandacht voor zijn medemensen, een eigenschap die niet zo vaak belicht wordt. .
In Duitsland zijn de meningen over de zaterdag 78 jaar geworden Ratzinger scherp verdeeld. Veel Duitsers zijn tegen de benoeming van de conservatieve kardinaal tot paus, bleek onlangs uit een opinieonderzoek van het blad Der Spiegel. Meer dan 36 procent heeft Ratzinger liever niet als kerkvader, 29 procent zei blij te zullen zijn met Ratzingers benoeming en 17 procent zei geen voorkeur te hebben.

Veel Duitsers nemen Ratzinger, die sinds 1981 de Congregatie van de Geloofsleer leidt, kwalijk dat Rome katholieke priesters heeft verboden zwangere tienermeisjes op hun opties te wijzen en dat Duitse katholieken in 2003 geen gezamenlijke communie mochten vieren met lutheranen.

Ook heeft Ratzinger wrevel gewekt bij vooraanstaande Duitse theologen, zoals bij de gematigde Hans Küng. Hij hielp Ratzinger nog aan een betrekking als docent aan de universiteit van Tübingen in de jaren '60. Later bekritiseerde Ratzinger zijn voormalige weldoener in het openbaar. In 1979 verbood het Vaticaan Küng om nog langer theologie te doceren. In artikelen ruziede Ratzinger met de Duitse kardinaal Walter Kasper, die pleitte voor een minder gecentraliseerde kerk.

Ratzinger heeft veel mensen gekwetst en heeft zijn grenzen in Duitsland ver overschreden, aldus Christian Wiesner, woordvoerder van de hervormingsbeweging Wir Sind Kirche. Uit Ratzingers autobiografie blijkt dat hij in de jaren '60, als jonge assistent bij het Tweede Vaticaanse Concilie in Rome, al niet op één lijn zat met zijn landgenoten. "Ik merkte dat de stemming onder theologen en in de kerk opgewonden was", scheef hij. "Meer en meer ontstond de indruk dat niets in de kerk zeker was, dat alles op het punt stond herzien te worden." Tijdens de studentenonrusten in de jaren '60 verliet Ratzinger Tübingen en ging naar de conservatievere universiteit van Regensburg in zijn thuisstaat Beieren.

Maar Ratzinger heeft ook medestanders in Duitsland. Zoals Thomas Frauenlob, het hoofd van het seminarium in Traunstein, waar Ratzinger studeerde. Later keerde hij er regelmatig terug. Volgens Frauenlob betekent Beieren veel voor Ratzinger. "Hij heeft diepe wortels hier. Het is zijn thuis."

Frauenlob is vol lof over Ratzinger. Hij noemt hem een subtiele denker met een grote kennis van de katholieke traditie en aandacht voor mensen - een eigenschap die hem niet vaak wordt toegeschreven. Toen voor een confirmatie in het seminarium van Traunstein geen bisschop beschikbaar was, besloot Ratzinger op slag om langs te komen en de ceremonie uit te voeren. Daarna nam hij de tijd om persoonlijk met alle veertien jongens te spreken. "Het doet me pijn dat hij wordt omschreven als een hardliner", aldus Frauenlob. "Het is geen accurate beschrijving van zijn persoonlijkheid."

Ratzinger werd geboren in Marktl Am Inn. Zijn vader, een politieman, moest regelmatig verhuizen en het gezin vertrok weer toen Ratzinger twee jaar oud was. Met zijn oudere broer Georg keert hij jaarlijks terug naar de rustige vertrekken van het seminarie St. Michael en verblijft dan in een appartement naast de kerk. Ratzinger is een niet-onverdienstelijk pianist; hij speelt graag op de piano in de aula van het seminarium, bij voorkeur Mozart, en wandelt graag door het centrum van Traunstein om de bewoners te groeten, aldus Frauenlob.

In Traunstein bracht Ratzinger ook de moeilijke jaren van de Tweede Wereldoorlog door. In zijn autobiografie schrijft Ratzinger dat hij op 14-jarige leeftijd gedwongen lid werd van de Hitlerjugend. Omdat hij priester wilde worden, mocht hij er na een tijdje weer vanaf. In 1943 werd hij opgeroepen om te dienen in een eenheid luchtafweergeschut en naar München gestuurd. Een jaar later maakte hij tankbarrières aan de grens tussen Oostenrijk en Hongarije. In april 1945 deserteerde hij en keerde terug naar Traunstein. Daar werd hij door Amerikaanse soldaten gevangengenomen. Een paar weken zat hij in een krijgsgevangenenkamp. Na zijn vrijlating keerde hij terug naar het seminarie.

Samen met zijn broer werd hij in 1951 tot priester gewijd en de volgende jaren doceerde hij theologie. Hij werd benoemd tot bisschop van München in 1977 en een paar maanden later maakte paus Paulus VI hem kardinaal.