'Gemeenste' sheriff VS ziet gevangenen door roze bril

Print
Sheriff Joe Arpaio van het district Maricopa in Arizona blijft verwoede pogingen ondernemen, zijn door hem gekoesterde reputatie als "gemeenste sheriff van de VS" waar te maken.
De overtuigde Republikein -de partij van huidig president Bush- liet vrijdag honderden gevangenen enkel gekleed in roos ondergoed (de gevangenen, niet de sheriff) in alle openlijkheid naar een nieuwe gevangenis marcheren. De gedetineerden werden voorts verplicht, roze badsloffen te dragen. Zelfs de handboeien waren in de holebikleur geschilderd, zo meldden Amerikaanse media.

Arpaio is sedert begin jaren negentig de ijzeren, vaak zelfs stalen arm der wet in Maricopa County. Al even zo lang breekt hij zich continu het hoofd hoe hij met vernederingen van "zijn" gevangenen de krantenkoppen kan halen. Zo liet hij ooit duizend 'jailbirds' in een tentenkamp slapen -in de broeiende zomerhitte. Hij verbood het gebruik van koffie en sigaretten (dat laatste is inmiddels een globale praktijk geworden, ook voor niet-gedetineerden), liet de gevangenen in een 'chain gang', aan elkaar geketend, straatwerken uitvoeren en beperkte het televisieaanbod tot de avonturen van Lassie en en al even inspirerende toespraken van een Republikein over de "waarden van de Amerikaanse democratie". Omdat Arpaio een broertje dood heeft aan discriminatie, zette hij in 1996 ook vrouwelijke gevangenen in chain gangs aan het werk.

De "stunt" van vrijdag was niet geheel nieuw: Arpaio's gevangenen moeten al een tijdje roos ondergoed onder hun traditionele gevangenisplunje dragen.
Aan de krant The Arizona Republic praatte Arpaio zijn optreden goed als een "veiligheidsmaatregel": "In normale kledij kunnen de gevangenen van alles verstoppen. Enkel gekleed in hun ondergoed kan dat niet. En ze zullen er toch niet van sterven om in dit stralend weer enkele straten te doorkruisen in hun ondergoed".
Ook voor zijn volgens sommigen mensonterende optreden kan de Meanest Sheriff of the USA een vorm van verklaring uit de hoge hoed toveren. Door de gevangenen het leven zo zwaar mogelijk te maken, "gaan ze de gevangenis haten en alles doen om nooit meer achter de tralies te belmanden". Dat aankweken van een Pavlov-reflex noemt Arpaio trots "rehabilitering".