Oude muziekschool gesloopt in Lummen

De voormalige gemeente- en muziekschool achter het gemeentehuis is gisteren gesloopt. In de school, met welgeteld één groot klaslokaal, waren alle studiejaren ondergebracht. Onder impuls van oud-burgemeester Jules Verboven werden er ook lessen notenleer gegeven, en honderden Lummense leerlingen kregen er onderricht. Ook de harmonie Sint-Cecilia en daarna de zangkoren Pro Arte en F:e-m@il repeteerden er vele jaren.

jforier

“Het gemeentehuis is gebouwd in 1899, en ik vermoed dat de vroegere gemeenteschool destijds ook deel uitmaakte van het gebouw”, zegt Mon Ickmans, die in 1995 als bestuurschef met pensioen ging bij het gemeentelijk personeel. “Meester Mees woonde op het gemeentehuis, en eind jaren ‘20 volgde mijn vader Jozef hem op. Hij had acht studiejaren onder zijn hoede in een klaslokaal. Vader deed het blijkbaar goed, want zijn oud-leerling Lucien Truyers schopte het tot generaal. Toch woedde er destijds een kleine schoolstrijd, en toen ik in 1942 mijn communie deed, mochten we niet bij de andere Lummense schoolkinderen zitten in de kerk. Halfweg de jaren ‘50 werd mijn vader op zijn beurt opgevolgd door René Kenis. In die periode zijn het oude klaslokaal en de onderwijzerswoning omgevormd tot kantoorruimte, en werd de nieuwe gemeenteschool gebouwd. In de jaren ‘60 zaten er zowat vijftien kinderen van 6 tot 12 jaar in een lokaal. Ook mijn drie kinderen en die van commissaris Drijkoningen, want wij steunden de gemeenteschool”. Eind jaren ‘70 werd het gemeenteschooltje opgedoekt wegens te weinig leerlingen. In de klas van directeur René Kenis zat welgeteld één leerling. Ze kochten allebei een nieuwe fiets en trokken er samen op uit...

Op een boogscheut van het schoolgebouwtje woont Gaston Minten, die sinds 1993 toezichter is bij de muziekacademie. “In de beginperiode werd er alleen notenleer gegeven. Honderden leerlingen kregen er muziekonderricht, sommigen maakten er zelfs hun beroep van. Er gebeurden soms wel straffe toeren. Een meisje dat in het eerste jaar notenleer zat, zong niet hoog genoeg volgens haar leerkracht, en ze moest op een stoel gaan staan. Omdat ze nog niet hoog genoeg zong, zou het misschien wel lukken vanop de tafel. Ook dat volstond niet, maar op de kast kruipen deed ze niet. De oude piano, een Kawai, werd onlangs gerestaureerd. Hij kreeg een vaste stek in de Kunstberg, de nieuwbouw van de voormalige jongensschool. We verhuisden in 2001, en sindsdien stond ons oud schooltje te verkommeren. Een stukje geschiedenis verdwijnt, en er komt blijkbaar een parking in de plaats.” Heidi Minten, de dochter van Gaston, volgde ook muziekschool. Van 1985 tot 2001 gaf ze er zelf ook les in het witte gebouwtje.

“Ik heb het er altijd gezellig gevonden. Het stond wat vreemd ingeplant, maar er hing toch veel sfeer. Veel Lummenaren kregen er hun opleiding en behaalden er een diploma, en het is toch jammer dat het moest verdwijnen.” Van het gebouw is alleen de schoolbel gered. Die krijgt een plaatsje in het lokaal van de geschiedkundige kring.