«Toch niet verslaafd»

Print
SINT-TRUIDEN - Gewone marathonlopers doen er meestal twee op een heel jaar, netjes gespreid over voor- en najaar. De 48-jarige Katia Nolens uit Sint-Truiden liep vorig weekend in Beernem haar 24ste marathon van 1999 en snijdt zondag op het BK in Gent alweer nummer 25 aan. Streefaantal is 30. Op jaarbasis dus ongeveer één marathon om de twee weken. «En toch ben ik niet verslaafd», lacht de taaie Truiense.
BR>Vorig jaar bracht Katia Nolens 21 marathons tot een goed einde, dit jaar zit ze al aan bijna 25 exemplaren. «Eigenlijk waren het er 22 in 1998, maar in Leuven klopte de afstand niet en dus reken ik die niet mee. Maar qua aantal heb ik in 1999 in ieder geval mijn persoonlijk record al gebroken», lacht de straks 49-jarige Nolens.
Het begon allemaal een jaar of vijf geleden. Na valschermspringen, klassiekers fietsen en wereldreizen maken had ze zich voorgenomen om een marathon uit te lopen. Ze sloot aan bij de Bokrijklopers en klokte bij haar debuut in Parijs een bevredigende 3u48'. Van de marathon ging het vervolgens naar de ultraloop: Katia Nolens verteerde de kilometers alsof het kinderspel was. Als voorbereiding op de Spartathlon, hét absolute hoogtepunt voor iedere ultraloper, liep ze in 24 uur tijd ooit bijna 190 km bij elkaar. Geen uitdaging te hoog, geen afstand te groot of ze bracht ze wel tot een goed einde. «Karakter is mijn enige geheim. Een keer in al die jaren hebben ze mij uit de wedstrijd moeten nemen, maar als ik eens ergens aan begonnen ben, dan geef ik niet graag op.»

Plezier


De passie voor de marathon leidde Katia Nolens al naar heel wat mooie steden en prachtige natuurgebieden in binnen- en buitenland. Met 3u18' liep ze vier jaar geleden in Canada overigens haar snelste 42,195 km ooit. «Bij mij staat het plezier van het lopen voorop. Je bent bovendien voortdurend onder de mensen en uiteraard zijn ook het uitstapje en de omgeving niet te versmaden.» Maar één marathon om de twee weken, het is en blijft toch hoogst ongewoon. «Niet tegen het tempo waarmee ik mijn marathons afwerk: dit jaar schommelden mijn tijden overal tussen 3u30' en 3u45' en ik herstel wellicht ook vlugger dan andere atleten van de geleverde inspanningen, maar toch ben ik niet verslaafd. Ik loop gewoon heel graag.»

Kwaliteit


Voor haar dagelijks brood werkt Katia Nolens in het Sint-Trudoziekenhuis waar ze operatie-instrumenten steriliseert. Draaiende posten en weekend-werk bepalen mee de trainingsuren en de marathons die ze loopt. «Als je zoveel marathons loopt, heb je niet echt veel training meer nodig, maar het vergt inderdaad toch wel wat organisatie om de vooraf aangestipte marathons effectief te kunnen doen. In oktober loop ik er normaliter vijf, maar daarna knijp ik er voor een tijdje tussenuit. Een mens moet toch ook af en toe wat vakantie nemen. Daardoor ga ik waarschijnlijk op 29 marathons stranden. Voor volgend jaar heb ik me dan voorgenomen om het aantal wedstrijden gevoelig te verminderen en de kwaliteit op te drijven. Want dan wil ik absoluut opnieuw onder de 3u30' duiken», zet de Truiense veelloopster alweer nieuwe plannen op stapel.