«Deze zege is voor trainer Deferme»

Print
BERINGEN - Pocketspits Tom Coenen speelde tegen Borgworm zijn beste partij van het nog prille seizoen. Met een mooie solo opende hij de score. Zijn tweede van het seizoen al. Toch wuifde hij alle lof weg. «Het enige wat telt, is het collectief. Alleen kan je niks forceren,» herhaalde hij zaterdagavond meermaals.
BR>De Lummenaar maakte drie jaar deel uit van de Westelse kern. Vorig seizoen werd hij een half jaar aan Tienen uitgeleend. «Zowel met Westerlo als Tienen speelde ik kampioen,» zegt hij fier. Geen twee zonder drie zouden wij zeggen. «Beringen reageerde vorig seizoen iets rapper dan Tienen. Achteraf kwam Tienen met een voorstel aandraven. Ik mocht blijven, maar toen had ik mijn woord al aan rood-zwart gegeven. Ik speel nu ook dichter bij huis en dat heeft mijn keuze medebeïnvloed.»
Vorige week tegen Heppen raakte Coenen amper een bal aan. Tegen Borgworm kwam hij veel meer in het stuk voor. «Ditmaal speelde ik op mijn geliefkoosde plek, een beetje achter de spitsen. Dan kan ik meer acties maken. Ik ben geen echte diepe spits.» Trainer Deferme kon dit enkel beamen. «Coenen kan niet met de rug naar doel spelen. Hij moet ruimte voor zich hebben. Vandaar dat ik Körner als diepe spits uitspeelde. Hij kan de bal bijhouden, zodat de anderen kunnen bijsluiten.»
De Lummenaar droeg de eerste zege op aan zijn trainer. «Wij waren hem nog iets verschuldigd. De groep stond nog altijd honderd procent achter de trainer. Dat moesten wij op het veld laten zien tegen Borgworm. In de eerste helft is dat goed gelukt, maar na de rust verliep het moeizamer. Hopelijk zijn we nu vertrokken.»