Brigitte Bardot wordt 65

ANTWERPEN - Brigitte Bardot, Sophia Loren, Shirley MacLaine. Drie actrices, drie verschillende nationaliteiten, drie uiteenlopende temperamenten. Drie punten van overeenkomst ook. Geboren in 1934, een verleden als sekssymbool en Marcel Mastroianni.
BR>Shirley werd 65 in april van dit jaar, Sophia rondde de beruchte kaap vorige week. Vandaag, 28 september, is het de beurt aan B.B.

Brigitte Bardot. Haar initialen waren in de jaren vijftig en zestig voldoende om miljoenen mannenharten sneller te doen slaan. De Franse filmlegende was dan ook het symbool bij uitstek voor losbandigheid, wellust en decadentie.
B.B. zag op 28 september 1934 het levenslicht in haar ouderlijke woonst, Avenue de la Bourdonnais 35 te Parijs. Haar eerste filmoptreden volgde kort daarop wanneer haar vader zijn camera bovenhaalde om zijn spruit voor de eeuwigheid vast te leggen. Hij wist niet waaraan hij begon.
In tegenstelling tot bijvoorbeeld Marilyn Monroe of Sophia Loren groeide Brigitte op in een welstellend milieu. Op vijftienjarige leeftijd prijkt ze reeds op de cover van het modemagazine 'Elle', waarvoor ze 5.000 Franse frank opstrijkt. Ontdekker - en latere echtgenoot - Roger Vadim stuurt haar naar de dramacursussen van René Simons school, waar ze haar eerste filmrol bemachtigt in 'Le trou normand' (1952).
De grote doordraak komt pas in 1956 met Vadim's 'Et dieu créa la femme', een van de sensationeelste sexplosies uit de Europese filmgeschiedenis. «Bardot stript, plaagt, danst en is een constante invitatie voor coïtus,» schrijft een criticus.
Tickets worden verkocht als croissants. In de V.S. komt het neer op een netto-opbrengst van 250.000 geïmporteerde Renaults. De jeugd reageert enthousiast en de kerkelijken trachten vergeefs om de amorele film uit roulatie te krijgen. De Bardot-cult was een feit.
In 1958 worden in tijdschriften over de hele wereld meer dan dertigduizend foto's van haar afgedrukt. Zevenenveertig procent van de conversaties in Frankrijk gaan over haar. Op aanbiedingen uit Hollywood gaat ze niet in. De vermaarde Ed Sullivan biedt tot vijftigduizend dollar om in zijn tv-show «bonjour» te komen zeggen. B.B. antwoordt «non».

Zelfmoordpoging


Na massa's minnaars (Jean-Louis Trintignant, Sacha Distel, Raf Vallone, Sami Frey...), depressies, alcoholmisbruik en zelfmoordpogingen scoort ze in 1963 een commercieel en artistiek succes met Jean-Luc Godards 'Le mépris', naar een roman van Alberto Moravia. Jack Palance en Michel Piccoli zijn haar tegenspelers. In 1961 speelt ze samen met Marcello Mastroianni in 'Vie privée' van Louis Malle.
Bardots laatste prent dateert uit 1973, 'L'histoire très bonne et très joyeuse de Colinot Trousse-Chemise', een flop van jewelste.
Ze houdt zich de laatste decennia intensief bezig met het beschermen van dieren. In het bijzonder het lot van de zeehondjes. Van de showbizz wil ze niks meer weten. Als activiste van Greenpeace komt B.B. een laatste keer in opspraak wanneer ze een amoureuze affaire begint met een medewerker van het extreem-rechtse 'Front National' van Jean-Marie Le Pen.