Thordur Gudjonsson luidt de alarmklok

Print
GENK - Nee, alles valt en staat dan toch niet met het resultaat. Na hun winst in Lokeren slopen de Anderlecht-spelers met het hoofd tussen de schouders naar de kleedkamers. Enkele kilometers verderop was het niet anders. Racing Genk won relatief makkelijk van het bijna marginale Beveren, maar veel vreugdekreten kon die driepunter niet ontlokken. Daarvoor was de prestatie op de Freethiel te bleek. «Tevreden met de uitslag, maar daar stopt het wel degelijk,» beseft ook Thordur Gudjonsson. De IJslandse international luidt de alarmklok. «De jongste weken faalt bij ons het collectieve. Daar moeten we dringend iets aan doen. Als we als egotrippers gaan spelen, komen we te kort.»
BR>Racing moet dus weer op zoek naar de Limburgse mentaliteit. Gudjonsson knikt instemmend. «Dat is precies dezelfde als de IJslandse. Knokken voor wat je waard bent.»

Thordur Gudjonsson is wat de Duitsers ein Profi noemen: een profvoetballer in de ware zin van het woord. Hij leeft voor zijn vak, is bijna maniakaal bezig met de verzorging zijn lichaam én handelt altijd in het belang van de groep. Als hij de kans krijgt om iedereen wakker te schudden, zal hij ze niet onbenut laten.
«We moeten de nodige lessen trekken uit een wedstrijd zoals die op Beveren,» vertelt Gudjonsson. «Niet gewoon tevreden zijn met het naakte resultaat. We hebben onszelf in de problemen gebracht en mogen ons gelukkig achten dat we daarna twee goals cadeau kregen. Na die 0-1 hebben we de zaken veel te licht opgenomen. Op dat moment moet je zo'n zwakke tegenstrever afmaken. Pas als het 0-3 of 0-4 is, kan je het iets rustiger aan doen.»
Gudjonsson heeft het over een collectief probleem.
«Dit is geen kwestie van tactiek. We missen op het middenveld natuurlijk Wilfried Delbroek. Zijn loopvermogen en balrecuperatie zijn fenomenaal, hij laat de anderen beter spelen. Zijn afwezigheid moet collectief worden opgevangen. Iedereen moet voor iedereen in de bres springen. Ik beweer zeker niet dat de sfeer in de groep slecht is, integendeel. De ambiance is nog steeds okee. Het is eerder een kwestie van gemakzucht. Maar het is een probleem en we moeten eraan werken. Elke dag opnieuw.»
Er moet dus aan hetzelfde zeel getrokken worden. Alleen: het is dringen met 26 spelers aan dat ene zeel.
«Onze kern is te breed,» oordeelt ook Gudjonsson. «Men heeft te zeer gekozen voor versterking in de breedte, in plaats van één of twee toppers aan te trekken. Dat betekent dat er elke week een hoop spelers naast de kern valt. Natuurlijk zorgt dat voor wrevel, dat is niet meer dan logisch. Vorig seizoen waren we met hoogstens achttien man voor vijftien plaatsen. Zo hield iedereen voeling met de groep.»
Thordurs jongste broer Johan is één van de ongelukkigen.
«Ik kan erin komen dat hij ontevreden is. De jongeren krijgen natuurlijk weinig kansen. Maar of hij al dan niet vertrekt, daar houd ik me niet mee bezig.»
Toch wil de oudste Gudjonsson niet te pessimistisch klinken. Racing Genk is en blijft een topploeg, die moet streven naar een plaats in de top drie.
«Die ambitie moeten we met deze groep hebben. Daarom is de thuismatch tegen Lierse van erg groot belang. Een echte topper, een zespuntenmatch. Ik schat Lierse even hoog in als Anderlecht, Club en Genk.»
Racing speelt zondagavond thuis. Voor een vol Feniks-stadion krijgt de ploeg dan meestal een ander gelaat.
«Elke thuismatch is een feest, in zo'n ambiance kan je altijd iets meer. Alleen de nieuwe grasmat vormt een probleem. Het veld ligt te hard en te glad. Net alsof je op een bevroren oppervlakte voetbalt.»
Dat moet geen makkie zijn met een slechte rug.
«Die rugblessure begint me meer en meer parten te spelen,» geeft Gudjonsson toe. «Ook zaterdag had ik er tijdens de match veel last van. Ik heb dan ook om mijn vervanging gevraagd. Hopelijk brengt een weekje intensieve verzorging beterschap.»