Johan Marra, de benjamin van Maasland

Print
EISDEN - Het applaus dat het Maasland-elftal ondanks de nederlaag te beurt viel, kon de paarswit spelers amper opbeuren. De benjamin van het gezelschap, Johan Marra, liep er nog het meest gefrustreerd bij. «Ik zag amper vier keer een tegenstander van dichtbij, maar moest me wel drie keer omdraaien,» kon Maaslands 18-jarige doelman het maandagmiddag nog altijd niet vatten.
BR>
Een ondankbare wedstrijd, zeker voor de doelman al hoeft Marra zich, op de tweede treffer na misschien, niets te verwijten. «Zelfs na het bekijken van de televisiebeelden begrijp ik nog altijd niet hoe die bal van Uzoma onder mijn lichaam door is kunnen glippen. Of ik fel aangeslagen was? Neen, want zeker als doelman moet je zo'n fase meteen van je af kunnen zetten.»
Waarmee Marra nog maar eens bevestigt tot het pure doelmanras te behoren. «Al van bij de duiveltjes stond ik meteen in het doel. Ik heb achteraf bij de jeugd nooit de neiging gevoeld om het ook eens als speler te proberen. Eénmaal preminiem kreeg ik trouwens aparte keeperstraining van Hugo Segat. Uurtje waar ik wekelijks met spanning naar uitkeek.»
Het voorbije halfjaar maakte Johan Marra eerder toevallig een enorme sprong vooruit.
«Nadat vorig seizoen tegelijk Creemers en Niesten met blessures uitvielen, kreeg derde doelman Damiaens de kans en werd ik bij de uefa's weggeplukt. De laatste drie wedstrijden mocht ik in doel. Periode waarin ik geen enkel doelpunt te slikken kreeg.»
Marra legde daarmee ongetwijfeld de basis voor de keuze die trainer Billen begin dit seizoen maakte wat betreft de nummer 1.
«Misschien wel. Al was het mij in de voorbereiding niet meteen duidelijk want toen speelden Creemers en ik om beurten. Ik had evenwel het geluk enkele behoorlijke prestaties neer te zetten, onder andere tegen STVV. Toen Creemers dan ook nog even gekwetst geraakte, lag de weg open.»
En de volbloed Eisdenaar, die slechts op een boogscheut van het Patro-stadion woont, greep zijn kans. Als allerjongste doelman uit de nationale reeksen dan nog, waarvoor hij terecht apetrots mag zijn.
Voetbal en meerbepaald Patro Eisden was ten huize Marra trouwens altijd al gespreksonderwerp nummer één. Van grootvader Giovanni over vader Johnny tot bij Johan.
«Mijn vader, die momenteel wel de duiveltjes van concurrent Dilsen traint, was jarenlang afgevaardigde bij de jeugd. Ook mijn grootvader was een vaste medewerker als controleur aan de ingang. Een Patro-supporter in hart en nieren, maar spijtig genoeg al een tijd overleden. Wat zou hij nu trots geweest zijn.»