Bram Vangeel combineert studies en topsport bij STVV

Print
SINT-TRUIDEN - Even na zes uur gisterenavond maakten Bram Vangeel en Kris Buvens, beiden tweedejaarsstudent L.O., hun opwachting met de B-kern. Na een dag van negen lesuren volgde nog een pittige training. Het leven kan hard zijn. Assistent-trainer, Jules Knaepen, sprak intussen met lof over beide tieners. «Vangeel bewees zaterdagavond dat hij zeker iets in zijn mars heeft. Bovendien heeft hij nog een groeimarge. Zijn kwaliteiten? Bram heeft een geweldige versnelling in de benen, passeert makkelijk een tegenstander en is technisch meer dan behoorlijk.»
BR>
«Onze eerste overwinning hebben we grotendeels behaald met enthousiast voetbal,» zo blikte Vangeel, die volgende week vrijdag 19 wordt, even terug op de partij tegen Harelbeke. «Met slechts twee punten uit zes wedstrijden was het duidelijk dat we die wedstrijd moésten winnen. De manier waarop vond ik persoonlijk niet zo belangrijk. Een hiaat was het uitblijven van een derde treffer waardoor we in de tweede periode wellicht wat rustiger hadden gespeeld. Nu was het echt pompen of verzuipen. Als jeugdspeler, in een moeilijke periode van de club, in het eerste elftal gedropt worden heeft één voordeel. Je krijgt sneller een speelkans. Het nadeel is wel dat je zelf onmogelijk de ploeg beter kan laten draaien.»
Hoewel Jules Knaepen beweert dat Vangeel op termijn ook kan uitgroeien tot een spits, is de talentvolle linkerpoot daar niet meteen van overtuigd. «Op dit ogenblik heb ik gewoon te weinig body en te weinig kracht om als aanvaller in het eerste elftal te functioneren,» aldus Vangeel. «Ik heb die periode ook meegemaakt toen ik als junior naar de beloften doorschoof. Maar de eerste ploeg is toch wat anders. Als linkermiddenvelder heb ik het spel voor mij. De stap van de beloften naar het eerste elftal is hoe dan ook de zwaarste. De snelheid van uitvoering ligt gevoelig hoger. Er wordt ook vaak in één tijd gespeeld en nadenken kan je nauwelijks. Een tweetal seconden heb je om met de bal iets nuttigs te doen. Je tegenstander is zo bij je.»
«Het enige, negatieve aspect in mijn voetballoopbaan is mijn blessuregevoeligheid. Het zijn nooit zware blessures maar vaak kleine letsels, die je toch enkele weken bezighouden. Zeker zijn er nog enkele facetten, die in de nabije toekomst horen bijgeschaafd te worden. Het lijkt typisch voor een linksvoetige maar de balbehandeling met mijn rechtervoet is voor verbetering vatbaar én mijn techniek zeer zeker. Daarom vind ik die woensdagtraining, gebaseerd op louter technische oefenstof, zéér belangrijk voor de jongeren.»
Als één van de weinige Belgische clubs stelt het STVV-bestuur dat bij haar jongeren de studies voorrang krijgen op de sportieve uitbouw van hun voetballoopbaan. «Daarom ook dat ik destijds voor STVV koos,» vervolgt Vangeel. «Soms is de combinatie studeren en voetballen vrij zwaar, zeker in de maanden december en januari. Onze ouders wisten mij en Kris te overtuigen om eerst een diploma te behalen. Je weet nooit, een voetbalcarrière kan soms vlug voorbij zijn en waar sta je dan? Vanuit de club krijgen we heel wat faciliteiten maar ook op school is men begripvol. Zo krijgen we de mogelijkheid om sommige uren te verplaatsen zodat we toch op de training van de A-kern kunnen aanwezig zijn. Voor andere dingen hebben we geen tijd meer over. Na de wedstrijd gaan we al eens op stap maar dat komt niet dikwijls voor.»