Zaalvoetbal: Kanaries verliezen pole

Print
HASSELT - Door het gelijkspel van landskampioen Sint-Truiden bij Koersel wordt fusieclub Charleroi virtueel leider. Ranst, dat Hoeselt (zonder Beunckens, Tilkens, Bonné en Driesen die uitviel) in een nog benardere positie wrong, nadert tot op één punt van de Kanaries. Ranst-Sint-Truiden van aanstaande vrijdag belooft bijgevolg het nodige vuurwerk. Ook Jette handhaaft zich, na de winst bij Mortsel, bij de (sub)top. De middenmoot is fel gestoffeerd. ST Rekem en Beverst, dat zonder de zieke Thijsen een kapitale overwinning in Leopoldsburg boekte, leiden het peloton. Park Houthalen staat zowaar gelijk met Genk (scoreloze draw tegen nieuwkomer Brasschaat) en vóór ONU, Mortsel en Herentals. Park trekt dan ook onbevangen naar leider Charleroi.
BR>Landskampioen Sint-Truiden reisde met gemengde gevoelens naar Koersel. Vóór de wedstrijd werd ons toegefluisterd dat Tarzan een hele week bedlegerig was geweest, dat Trickels op flanellen benen liep en dat zowel Selimovic als Rochdi niet 100 procent fit waren. Sint-Truiden had blijkbaar een bang voorgevoel. Coach Nico Papanicolaou zocht echter geen doekje om het bloeden te stelpen.
«Het wordt tijd dat dit Sint-Truiden eens ontploft. Maar daarvoor moeten alle pionnen op niveau spelen. Nu merk je dat deze jongens het winnen te zeer gewoon zijn. Het échte Sint-Truiden hebben we nog niet gezien. Je speelt evenwel maar zo sterk als de tegenstrever het toelaat. Nochtans denk ik dat wij dit punt verdiend hebben. Werken wij naar behoren af – en ik bedoel niet alleen die reuzenkans van Trickels, die voor een leeg doel miste – dan komen we niet in de problemen. Nu moest ik enkele keren terugdenken aan de match in Leopoldsburg van vorig seizoen. Dat werd toen een débacle. Hier ontsnapten wij eraan.»
«Koersel startte fel en goed, zocht het duel, maar begon na 7' onbegrijpelijk te zwalpen. We gaven in een mum van tijd drie vermijdbare doelpunten weg,» zuchtte de Koerselse speler-coach Rudi Put, die na rust zijn team op sleeptouw nam. «Ik offer niet graag een van de jongens ten voordele van mezelf op. Voor de pauze heb ik het nog bekeken, in de tweede helft moest er vanuit de verdediging meer aansluiting naar de aanval komen. Wanneer een wegdeemsterende Lamkharrat, die ons team toch een zekere meerwaarde moet geven, met een doelpunt zijn vertrouwen terugvond, was Koersel opnieuw gelanceerd. Het werd een dubbeltje op zijn kant. Niemand verdiende om te verliezen, maar als er iemand recht had op drie punten, dan was het wel Koersel dat het spel heeft gemaakt. Indien we wekelijks deze motivatie kunnen opbrengen en bespaard blijven van slippertjes zoals de week voordien bij Boussu-Hornu, dan moeten we met dit potentieel een vaste stek in de subtop kunnen opeisen.»