«Voor Roeselare bedank ik»

Print
LOMMEL - «Mirek, Mirek, Mirek.» De aanzwellende spreekkoren van de Lommelse fans logen er zaterdagavond niet om. Jos Daerden ging na de pauze in op de smeekbede van het publiek, haalde de ongelukkig spelende Gomis naar de kant en gooide de vinnige Waligora in de strijd. De kleine Pool stond net binnen de krijtlijnen, toen Grant de gelijkmaker lukte, en knalde luttele minuten later op weergaloze wijze de tweede lokale treffer op het bord. Met gebalde vuisten rende hij triomfantelijk naar de feestende spionkop. «Omdat de fans de enigen zijn die hier nog in mij geloven,» stelde de man die vorige week nog door de clubleiding aan tweedeklasser Roeselare aangeboden werd.
BR>
Zijn situatie is bekend. Op het einde van het seizoen kan Waligora transfervrij vertrekken. Een contractverlenging zit er blijkbaar niet in. Lommel hoopt nog gauw iets te vangen voor de pocket-spits en trekt met hem de boer op. Tussen de bedrijven door komt hij voornamelijk als invaller aan de bak... en scoort hij. Tegen Westerlo was het alweer zijn derde competitietreffer.
«Ze wilden mij inderdaad aan Roeselare slijten, maar daar bedankte ik voor,» schokschouderde Waligora. «Ik voel me op mijn 29ste nog te goed om in tweede klasse te spelen. Ik respecteer mijn contract en ik verwacht van de club hetzelfde. Dat ik SK nog goede diensten kan bewijzen, heb ik vanavond weer bewezen. Ik maak met niemand ruzie, ken de juiste betekenis van het woord profvoetballer en gedraag me binnen en buiten het veld ook zo.»
Nog zo'n jongen die geen vlieg kwaad zal doen, is Kris Vincken. De Maasmechelaar stond voor het eerst dit seizoen aan de aftrap en leverde zo'n beresterke partij af dat de Lommelse fans Daerden ongetwijfeld zullen lynchen als hij de blonde pijl volgende week opnieuw passeert. De 21-jarige verdediger lacht verlegen, maar zijn ogen schitteren.
«Ik heb van de trainer nooit uitleg gekregen waarom hij me uit de ploeg zette en heb dat zelf ook nooit gevraagd,» aldus Vincken. «Te klein om in een viermansdefensie te spelen, misschien? En eerlijk is eerlijk, Wim Van Diest deed het goed op de rechtsachter. Ik verschoot me een ongeluk toen ik op de donderdagtraining merkte dat ik bij de basisploeg ingedeeld werd. Tja, op het einde van dit seizoen loopt mijn contract af. De club heeft nog wel een optie op de twee volgende jaren, maar dan zullen ze toch eens moeten komen babbelen. Ik heb via-via al gehoord dat ik niet weg mag. En dat verbaast me wel een beetje, gezien mijn huidige status.»
Kim Grant vierde zaterdag zijn 27ste verjaardag met een doelpunt. Maar hij kreeg ook een gele kaart en was niet te beroerd om zijn optreden maar matig te vinden.
«Ik heb anderhalve week niet getraind wegens een liesblessure en dat was aan mijn prestatie ook te merken,» trok hij een wat bedenkelijk gezicht. «Maar dat doelpunt, mijn tweede voor Lommel, vergoedde veel. Met het hoofd nog wel. Een collector's item, want zo maak ik er heel weinig (lacht). Mijn vermeende kopstoot aan Verheyen? Belachelijk! We keken elkaar diep in de ogen en hij liet zich vallen als een baksteen. Zoiets zie je in Engeland niet. En die gele kaart kwam er na een hard, maar fair duel. Nog zoiets, mijn treffer in de eerste minuut werd beslist niet door een handsbal voorafgegaan. Belgian referees...»