«Ik pak ze»

Print
Van onze verslaggever ter plaatse
BR>BERLIJN - Bijna anderhalve minuut kneep Marleen Renders van haar eigen Belgisch record, maar haar 2u23'58", een chrono van wereldklasse, volstond niet voor de zege, omdat Tegla Loroupe haar eigen wereldrecord met vier secondjes aanscherpte tot 2u20'43". Het tweede wereldrecord voor Berlijn na dat van Ronaldo Da Costa vorig jaar. De Duitse hoofdstad vierde de tiende verjaardag van het neerhalen van de muur bovendien met een primeur: twee mannen in één race door de muur van 2u07'.

Het zag er voor Renders nochtans allemaal niet zo goed uit. De portie spaghetti die ze 's ochtends voor zichzelf op de kamer had gekookt, lag nog voor de start op het Duitse asfalt. De avond voordien was de Belgische recordhoudster al ziek geworden en de laatste voorraad koolhydraten bleef dus ook zonder nut aan de startlijn achter. De zenuwen? De mentale druk door de jacht op een snelle chrono? «We vroegen ons zelfs af of we onze plannen niet moesten herzien», aldus haar man Peter Zeelmakers. Dat gebeurde niet en Renders bleef dus gaan voor een nationaal record, dat liefst beter moest zijn dan het wedstrijdrecord van McKiernan (2u23'44"). In dat opzicht slaagde ze bijna volledig in haar opzet.
Van wereldrecordhoudster Loroupe trok Renders zich niets aan, omdat die naar haar maatstaven toch te snel van stapel liep. Tot even voorbij half wedstrijd. De Keniaanse had daar 1'49" voorsprong op de Limburgse, maar dan leek het tij te keren. Renders begon betere tussentijden te klokken dan Loroupe. De achterstand slonk tot 1'12".
«Ik wist dat we naderden. Ik geloofde dat Loroupe daar de weerslag kreeg van haar snelle eerste wedstrijdhelft. Natuurlijk dacht ik toen: nu ik. Ik pak ze nog,» aldus Renders kort na de aankomst.
Zij kreeg het op dat ogenblik echter zelf even moeilijk. Filip Vanhaecke, die samen met Corry Saelmans tot aan de streep bij Renders bleef: «Rond de 28ste kilometer zijn we bewust wat trager gaan lopen. Er zit daar een verraderlijk stuk vals plat in het parcours en Marleen had het even moeilijk. Geen wonder, want we waren halfweg bijna een minuut sneller gepasseerd dan vorig jaar.»

Tevreden


Loroupe bleef buiten schot en legde uit waarom: «Ik kreeg rond de 25ste kilometer wat pijn in mijn linkerbeen. Ik moest het tempo laten zakken. Ik zat toen al niet meer op recordschema, maar langs de andere kant wilde ik de kans niet laten liggen. In augustus vernam ik dat ik niet in Amsterdam (17 oktober) kon starten en kreeg hier toch nog een kans. Ik wilde Berlijn niet teleurstellen.»
Dat resulteerde onverwacht toch nog in een wereldrecord. Ze liep onder de chrono door zonder dat te merken. Pas toen een official het bevestigde, begon ze als gek in het rond te springen om haar 2u20'43", vier seconden sneller dan vorig jaar in Rotterdam. En 3 miljoen frank rijker. Haar vooropgezette doel, als eerste onder 2u20', haalde ze niet. «Op basis van haar trainingstijden en met een normale aanloop, is ze tussen 2u18' en 2u19' waard», meende haar manager Volker Wagner.
Renders had er geen boodschap aan. «Ik ben best tevreden. Al is het jammer dat je met zo een tijd pas tweede wordt. Anderzijds liep ik haast contant met maag- en buikkrampen. Ik vreesde dat ik diarree ging krijgen. Gelukkig bleef dat uit. Nu sta ik met deze tijd vijfde op de jaarranglijst. Drie jaar geleden was je hiermee nog eerste.»
Toch klimt Renders met haar tijd op naar plaats veertien op de wereldranglijst aller tijden. Dat is na gisteren één plaats beter dan Vincent Rousseau.