"Nu moet ik mijn grenzen verleggen"

Print
In Luxemburg schreef Kim Clijsters gisteren tennisgeschiedenis. Voor de eerste maal in haar nog jonge carrière won zij de eindstrijd van een 180.000 dollar-tornooi en klom daardoor van de 83ste naar de 47ste plaats op de ranking. In de finale overklaste de Limburgse in een onvervalste Belgische WTA-finale onze landgenote Dominique van Roost. Clijsters is in de jaren negentig de vijfde jongste speelster die een WTA-titel op zak steekt. Alleen Capriati, Huber, Hingis en Lucic realiseerden een identieke stunt in dit decennium.
BR>
Terwijl de Belgische mannen in de Daviscup in Pau geen schijn van kans hadden voor een finaleplaats, stapelden onze meisjes de successen op en bouwden een ongecomplexeerd en adembenemend feestje in het Luxemburgse Kockelscheuer. De Belgen eisten de hele week een hoofdrol op en deden de afhakende Serena Williams, Barbara Schett en Sadrine Testud vergeten.
Kim Clijsters, amper zestien jaar en drie maanden, blijft verbazen. Zij schakelde in de tweede ronde Anke Huber (WTA 20) uit, versloeg in kwartfinale lucky loser Els Callens en stopte in de volgende ronde in drie kwalitatief hoogstaande sets de steeds beter wordende Sabine Appelmans.
Clijsters overtroefde in de finale met haar gekende powertennis Dominique Van Roost op alle vlakken. Zij zette de Belgische nummer één van bij de eerste opslag onder druk. Van Roost probeerde het tij te keren met leftennis, maar maakte daarbij te veel directe fouten. Dominique werd er radeloos van, vond zelfs niet meer de concentratie om haar eerste service fatsoenlijk over het net te krijgen en kreeg een dubbele 6-2 aangesmeerd. Kim Clijsters bleef in al die Belgische tennisgekte vrij rustig. "Ik voelde mij heel goed en speelde aanvallend vanaf het eerste punt. In vergelijking met de match tegen Appelmans kreeg ik ditmaal geen inzinking. Dat was vandaag het grote verschil, hoewel Dominique zeker niet haar beste tennis speelde. Hoe het nu verder moet, weet ik niet. Vandaag ga ik opnieuw naar school en dan zien we wel. Misschien speel ik mijn volgend tornooi in Bratislava of Filderstadt. Voor de finale was mijn ambitie om binnen de topvijftig te staan, maar nu ben ik het al: ik moet dus mijn grenzen verleggen."

Trainer-coach Carl Maes, die Kim al vier jaar voltijds volgt, was niet verrast met het bereikte resultaat van Kim. "Na de US open bewees ze op topniveau te kunnen meedraaien. Enerzijds was ik dus niet verbaasd dat Kim van iedereen won. Anderzijds ben ik wel verwonderd dat ze intussen al acht wedstrijden op rij won. Dat staat gelijk met een eindzege in een Grand Slam. Het is een voorrecht om met haar te kunnen trainen. Zij pikt constant een hoger niveau op en telkens merk ik nog progressie in haar spel. Kim is een puur natuurtalent, een intuïtieve speelster. Je kunt haar vergelijken met een Mary Pierce, maar hopelijk wordt ze nog completer en mentaal sterker." Toeval wil dat Pierce vorig jaar het 180.000 dollar-tornooi in Luxemburg won.
Appelmans won vrijdag al van Justine Henin en bevestigde haar uitstekende conditie. "Henin heeft alles om het te maken en was de betere", gaf Sabine ruiterlijk toe. "Ik heb me niets te verwijten en kan terugblikken op een geslaagd parcours. Voor de eerste maal dit jaar bereikte ik een halve finaleplaats. Ik heb opnieuw de deugden van het tennis gevonden. Als ik dit niveau aanhoud, is een top25 binnen mijn bereik. Maar mijn ranking is eigenlijk van ondergeschikt belang. Ik heb nog een drietal Grand Slams voor ogen. Daarin wil ik bevestigen en knappe prestaties neerzetten tegen goed geklasseerde speelsters."