De malaise blijft maar duren bij Standard

Print
Standard 1 - Charleroi 3
BR>
SCLESSIN - Er rest de Standard-top nog één mogelijkheid: ontslag. Vluchten kan niet meer, iemand moet zijn verantwoordelijkheid nemen. Want ook vrijdagavond kwam de wederopstanding er niet. Charleroi nam op z'n dooie gemak de drie punten mee naar Mambour. Eens te meer bleek dat jaren wanbeleid diepe sporen hebben nagelaten. Met uitzondering van een drietal enkelingen schuilt er gewoon te weinig talent in deze kern, laat staan dat de ploeg volgens een herkenbaar concept voetbalt. Maar alleen Ivic ontslaan helpt dus niet, hier kan alleen een grote kuis soelaas brengen. Met de grove borstel. Standard is dood, lang leve Standard.

Het was alsof de duivel ermee gemoeid was. De secondewijzer had zijn eerste ronde nog niet voltooid of Standard was al op achtervolgen aangewezen. Blay schotelde Brogno de 0-1 met een breedtepass panklaar voor. Het was niet de enige blunder van het alternerende centrale duo, wiens dolle fratsen onbewust aan een nieuwe versie van Pepi en Koki deden denken.
De daver sloeg de Luikenaars op het lijf, het was alleen wachten op de 0-2. Charleroi-keeper Mrmic kon zich uitsluitend concentreren op het ontwijken van de projectielen die door de woedende thuisfans op het veld werden geslingerd. Brogno en Sousa verkwanselden nog een open kans, maar Albert kopte een hoekschop van alweer Brogno wel staalhard in de bovenhoek (0-2).
'Anti Ivic' galmde minutenlang door het stadion, de match kon gelukkig wel gewoon worden verdergezet. De organisatoren van EURO 2000 kunnen op beide oren slapen: de hekken op Sclessin hebben hun vuurproef doorstaan. Plots begon het ook met de Rouches beter te gaan, het leek alsof de 0-2 als een bevrijding werkte. Ze hadden helemaal niks meer te verliezen, waren ook in hun beroepseer gekrenkt. Standard luidde de aanvastrom en het was geen toeval dat een gedreven Mbo Mpenza - die zich als een echte aanvoerder gedroeg - voor de aansluitingstreffer zorgde. Broertje Emile miste met het hoofd van dichtbij zelfs de gelijkmaker, het trage hart van de bezoekende defensie kon met meer geluk dan wijsheid de meubelen nog redden.
Ivic tekende - alsof dat nog nodig was - na de rust met een laatste alles-of-niets zijn eigen doodsvonnis. Blay bleef in de kleedkamer ten voordele van Dias, Standard stond plots met vier spitsen te voetballen. Plus Frédéric Pierre, die zijn poging tegen de doelpaal zag stranden. Tegelijkertijd was natuurlijk het laatste beetje evenwicht uit de thuisploeg verdwenen, wat voor enerverende holder-de-bolder-toestanden zorgde. Charleroi kreeg de ruimte om te counteren cadeau. De Zebra's sprongen er erg slordig mee om, tot Sousa halfweg de tweede helft de doodsteek toediende. Er was geen reanimeren meer mogelijk, Emile Mpenza kon het niet beter illustreren dan door een open kans richting hoekschopvlag te trappen.


Scheidsrechter: Blareau.
Toeschouwers: 10.000.
STANDARD: Runje - Ernst, Blay (46' Dias), Afolabi, Yobo - Bisconti, Van Buyten, Pierre (82' Lukunku)- Mornar, Mbo en Emile Mpenza.
CHARLEROI: Mrmic - Defays, Jerkan, Albert (53' Kere), Romaniuk - Sousa (90' Alassan), Rabbah, de Condé, Omelianovitch - Brogno en Rojas (64' Kalamanos).
Doelpunten: 1' Brogno 0-1, 17' Albert 0-2, 21' Mbo Mpenza 1-2, 66' Sousa 1-3.
Gele kaarten: Brogno (fout), Mornar (fout), Rabbah (fout), Lukunku (fout).