«Groep is rijper geworden»

Print
SINT-TRUIDEN - Landskampioen St.-Truiden won zonder veel bravoure de Supercup tegen een gehavende bekerwinnaar Ougréeneupré. Voor sommigen een teken aan de wand. De Kanaries gaven met 9 op 9 zelf het antwoord tijdens de eerste competitiematchen. Hierbij werd in Brasschaat, dat zich inmiddels ontpopte als meer dan een meeloper, de perfecte wedstrijd gespeeld. In Genk klopte het scenario niet, maar onder impuls van kapitein Muradif Duric geraakte het overhellend schip weer op koers. St.-Truiden is gelanceerd voor minstens een podiumplaats.
BR>
«De start is ideaal,» zegt doelman Marc Vandecaetsbeek. «Ook al hing afgelopen vrijdag het succes aan een zijden draadje. De verdienste van een erg sterk Genk. De Ford-jongens gaan niet veel punten laten liggen.»
«Nu al blijkt dat de competitie beter uitgebalanceerd is dan vorig seizoen. Er zijn meerdere ploegen van hetzelfde gehalte. Geen enkele wedstrijd valt nog te onderschatten. Zeker niet als je weet dat je als landskampioen steeds dubbel geviseerd wordt. St.-Truiden moet echter die druk aankunnen. De groep is rijper geworden. We verloren wel met Gunter Thijsen een goede verdedigende aanvaller, maar haalden met Fréderic Trickels één van de beste voorspelers in. Maar geef toe, het is voor sommige jongens vrij snel gegaan. Neem nu de van Affligem overgekomen Kazanza en Rochdi. Zij speelden in hun eerste jaar bij hun nieuwe club meteen kampioen. Dit vraagt om bevestiging. Een nieuwe titel? Daar kan ik pas half-competitie een eerste antwoord op geven.»

Topjaar


De 32-jarige Vandecaetsbeek speelde vorig seizoen een 16-tal wedstrijden. Een blessure aan de mediale band trok een streep door zijn campagne zodat Christian Poismans 17 wedstrijden (waaronder de play-offs) onder de lat stond. «Kampioen spelen is mooi. Het is fijn om dit te mogen meemaken met deze groep, maar als sportman wil je op de eerste plaats zelf spelen. Ik kreeg heel wat aanbiedingen maar ik besloot na een gesprek met de coach toch om te blijven. St.-Truiden is een topclub met goede spelers. Bovendien ligt het vlak bij huis. Nu mijn bouwperikelen, de geboorte van zoontje Dries en het blessureleed achter de rug zijn, kan ik mij volop op het zaalvoetbal concentreren. Dit jaar moet mijn topjaar worden. Ook al besef ik dat dit niet eenvoudig zal zijn. Keepen in een topclub is iets apart. St.-Truiden heeft een puike verdediging zodat je als doelman niet veel ballen krijgt. In Brasschaat en tegen Hoeselt moest ik respectievelijk 3 en 4 keren tussenkomen. Tegen Genkhad ik dan weer werk aan de lopende band. Wat het vanavond wordt met de komst van Park Houthalen is moeilijk voorspelbaar. Nu ja, St.-Truiden past zich niet aan de tegenstrever aan, maar probeert zijn spel op te leggen.»