Elisabeth Brichet krijgt laatste hulde in Namen

Print
Vijftien jaar na haar verdwijning op 20 december 1989 is gistermiddag een herdenkingsplechtigheid gehouden voor Elisabeth Brichet.
Familieleden, naasten, vrienden en talrijke belangstellenden brachten zaterdag hun laatste hulde aan Elisabeth in de Saint-Loupkerk in Namen.
Abt Jacques Petitfrère, neef van Elisabeth's moeder Marie Noëlle Bouzet, verklaarde aan het begin van de plechtigheid dat de ceremonie in het teken werd gesteld van de emotie, het respect, de tederheid en de waardigheid.
De plechtigheid duurde iets meer dan 1 uur 20 minuten en bevatte lezingen met herinneringen, boodschappen van vrede en hoop en werd muzikaal begeleid met gezangen van Haendel en muziek van John Trudell, Sting ("Fields of gold"), Bob Telson ("I am calling you") en Phil Collins ("Another Day in Paradise").

"Bij de beproeving, en wanneer de beproeving de tragische dood is van een kind, is het heel belangrijk zich omringd te weten door veel genegenheid, een warme aanwezigheid te voelen, een bemoedigend woord of een gebaar van goedheid te ontvangen, en dat met veel voorzichtigheid. Elisabeth, je leven was kort, veel te kort, maar zo vol liefde", zo voegde abt Petitfrère er nog aan toe.
Anne Wilmot, de voormalige leerkracht van Elisabeth op het Institut Saint-Louis in Namen, wees vervolgens op het verdriet van de naasten van Elisabeth. Dat verdriet nodigt ons uit om, ondanks de afwezigheid en de vragen, in vrede te leven, zo besloot Wilmot. Abt Malherbe vervolgde met een gedicht van Paul Eluard en herinnerde eraan dat de dood nooit volledig is en dat er altijd een open raam en een uitgestoken hand is.
Een oom, een neef en verschillende ex-klasgenoten van Elisabeth brachten herinneringen aan het Naamse meisje naar voor. Zij riepen de volwassenen van vandaag ook op om de rechten van de kinderen te respecteren.

De Luikse priester Gaston Schoonbroodt las daarop de parabel van de zaaier voor. Die tekst nodigt uit te luisteren naar ons geweten en "om naar elkaar te luisteren en elkaar te respecteren in een sfeer van vrede".
Vervolgens brachten ex-schoolkameraden van Elisabeth in enkele voorbeden nog een hulde aan het Naamse meisje. Aan het slot van de ceremonie nam moeder Marie-Noëlle Bouzet het woord. Zij las een Indiaanse Navajo-tekst voor. In dat Indiaanse genezingslied ligt het accent ligt op harmonie en hoop. Zij sloot de hommage af met de woorden "Alles is geëindigd in de volheid".

Omstreeks 15.30 uur werd de witte kist met Elisabeth weer overgebracht van de Saint-Loupkerk naar het funerarium in Saint-Servais. Volgende week wordt Elisabeth Brichet begraven in intieme kring.