Grieks 'afbraakvoetbal' dompelt Portugal in rouw

Print
Het is de Grieken toch weer gelukt, zeker. Niemand hield het voor mogelijk, maar Charisteas heeft Portugal in de EK-finale een tweede lesje geleerd. Eén rake kopslag iets voorbij het uur in een archi-slechte match en de Europese titel was binnen.
 
Kondigt Portugal drie dagen van rouw aan, dan barst Griekenland, de onverwachte nieuwe kampioen, minstens even lang uit zijn voegen.
 
Ze zouden even gehakt maken van dat ambetant Griekenland, dachten alle Portugezen. Zelden leefde een land zo zegezeker naar een finale toe als gisteren. De tv en radiozenders waren de hele dag in de ether alsof de titel al binnen was. Een voorbeeld: de Portugese en Griekse spelersbus werden door helikopters vanuit het hotel gevolgd. Dat de Portugezen een minuut eerder in het Estadio Da Luz aankwamen, was volgens de commentatoren een gunstig voorteken. Het waren echter de 20.000 Grieken die bij de rust het stadion inpalmden.
 
De 45.000 Portugezen waren doodstil, hun team had geen halve kans bij elkaar gevoetbald. De Muur had weer geen enkele barst vertoond, Tsjechië-held Dellas had weer in een zetel gevoetbald en de Roteiro-bal enkele lukrake lellen verkocht. Ronaldo werd telkens ingesloten door drie man, en slaagde hij toch in een nummertje, dan werd hij keurig onderuit gemaaid. Niet vuil, maar net genoeg om hem uit balans te brengen. Markus Merk gaf de Grieken pas hun eerste gele kaart na 46 minuten.
 
Was het daarom dat de Portugese bondscoach Scolari met minachtende blik naar zijn collega keek bij het rustsignaal? Portugal stak beter ook de hand in eigen boezem. Het voetbalde onvoorstelbaar zwak in zijn eerste finale ooit. Figo gaf weer afwezig, Deco nam diens rol ditmaal niet over, diepste spits Pauleta was aan zijn lot overgelaten. De combinaties gebeurden te ver van de goal, verliepen te traag en werden keer op keer gevolgd door een blinde voorzet.
 
Uit angst voor de schaarse prikken van de Grieken moest Pauleta zelfs bij stilliggende ballen komen meeverdedigen. Een persoonlijke actie moest het blok ontwrichten, maar het was wachten, wachten, wachten. Het leverde de zwakste EK-finale op in jaren. Wie Portugees noch Griek was - de uitgenodigde Roger Vanden Stock was daarvan een voorbeeld - moest vechten tegen de slaap. Het was dus wakker schrikken, toen Charisteas die ene zeldzame corner binnen knikte, die hem onsterfelijk maakte. Niet dat de goal van de Grieken een verrassing was, het was ze op die manier in elke wedstrijd gelukt.