Belgisch voetbal beeft voor een verachtelijke minderheid

Print
30.000 mensen wilden zondag in de vooravond genieten van de topper tussen Anderlecht en Club Brugge. Enkele duizenden voetballiefhebbers hadden dan weer trek in een bezoek aan de Freethiel, waar zaterdag het duel tussen Beveren en Westerlo op het menu stond. Ze kunnen die plannen opbergen. Een avondje Shades of een diner bij kaarslicht mogen dan een leuk alternatief zijn, de beslissingen van de burgemeesters van Beveren en Brugge om beide wedstrijden te verbieden, roepen heel wat vragen op over de manier waarop politiek en magistratuur met hooliganisme omgaan.
BR>Beveren-Westerlo dat niet mag gespeeld worden. Heeft u ook zoiets van waar gaan we in godsnaam naartoe? Gaat ons land echt dezelfde weg op als Nederland, waar burgemeesters om de haverklap wedstrijden verbieden? Wordt hier geen precedent gecreëerd dat gekke kerels op gevaarlijke ideeën kan brengen? Is een bezoek van vader en zoon aan het voetbal straks écht voorbij?
België telt geen 300 geregistreerde hooligans. Hoe is het mogelijk dat dergelijke minoriteit duizenden mensen mag blijven gijzelen. Op 29 januari van dit jaar maakten Anderlecht-supporters amok in de Brugse tribunes. Een aantal onder hen werd geïdentificeerd, voorgeleid en... niet bestraft. Datzelfde tuig had, ondanks het verbod van ticketverkoop aan paars-witte supporters, opnieuw kaartjes op zak om de wedstrijd van zondag te verstoren.
Het zal hen niet lukken, juist, maar winnen doen ze wel. Publiciteit is immers eten en drinken voor de hooligans. Met de afgelasting maakt de politieke wereld voor hen niet alleen een knieval, de onmacht kan niet pijnlijker worden blootgelegd. Het is ronduit beschamend dat de politieke en gerechtelijke wereld geen antwoord vinden op het probleem van het hooliganisme. In het verleden hekelden onder meer Tobback en Vandelanotte meerdere keren terecht het manke beleid van de voetbalclubs en/of de Profliga. Zelf slagen de politici er evenwel niet in de lang verwachte en o zo noodzakelijke voetbalwet definitief vorm te geven. Voor wie er nog aan twijfelde: preventie alleen volstaat niet om hooligans af te stoppen. Zonder repressief drukmiddel achter de hand, schieten alle opgelegde maatregelen (stewards, tickets op naam, compartimentering van de stadions) hun doel voorbij. En intussen lachen de hooligans iedereen uit.
Dat het hooliganisme voor de regering Verhofstadt geen prioriteit is, hoeft niemand te verbazen. Hooguit 10 maanden voor de start van EURO 2000 doen de politici er wel goed aan snel werk te maken van een juridisch kader voor de bestrijding van geweld in en rond de voetbalstadions. Doen ze dat niet, dan zou het onbelangrijk randfenomeen van vandaag tijdens EURO 2000 wel eens hét probleem van morgen kunnen worden. Na de zaak Dutroux en de dioxine-ellende kan ons land dat soort mega-crisis voor de ogen van de hele wereld missen als kiespijn.
Krijgen we ook in ons land Nederlandse toestanden? Het begint er sterk op te lijken. De vijfde speeldag in onze nationale voetbalcompetitie werd gisteren door twee doodsbange burgemeesters compleet onthoofd. De duels Club Brugge - Anderlecht van zondag en Beveren - Westerlo van zaterdag mogen op hun bevel om veiligheidsredenen niet doorgaan. Argumentatie in Brugge: een falend ticketverkoop, waardoor rivaliserende supporters in hetzelfde tribunevak dreigen terecht te komen. Argumentatie in Beveren: anonieme dreigementen aan het adres van enkele clubbestuurders.
Enige conclusie die daaruit te trekken valt: de overheid capituleert voor het wangedrag van enkele honderden oproerkraaiers. Hoe machtig moeten die 'heren' zich wel voelen? Twee burgervaders en een minister van binnenlandse zaken naar hun pijpen doen dansen, tienduizenden goedmenende supporters gijzelen, op zoveel 'bijval' hadden ze in hun stoutste dromen niet durven rekenen. Het smaakt ongetwijfeld naar nog. Een paar telefoontjes naar de verschillende clubsecretariaten in dit land moeten volstaan om de competitie in haar totaliteit lam te leggen.
Je vraagt je in dit kikkerland toch stilaan af waar de overheid mee bezig is. Van de ene kant schreeuwen politici en hoge magistraten om een meer repressief optreden tegen de georganiseerde criminaliteit. In de praktijk komt er nauwelijks iets van terecht. De voetbalwet, waar jaren over gepalaverd werd, is er eindelijk. Maar de toepassing ervan is een ander paar mouwen. Precies dat had de huidige toestanden nochtans kunnen voorkomen. In januari van dit jaar braken enkele tientallen hooligans uit het Anderlecht-kamp het splinternieuwe Jan Breydel-stadion in Brugge af. Ze werden (even) opgepakt en geregistreerd. De bestraffing bleef - wie had anders verwacht? - uit. En dus konden een aantal van hen probleemloos een ticket bemachtigen voor de geplande topper van komend weekend. Een manifester signaal van de onmacht van de overheid is niet denkbaar.
Over pakweg 9 maanden moet diezelfde overheid instaan voor de veiligheid van het Europees voetbalkampioenschap. Dan moeten hele horden Duitse, Nederlandse en mogelijk ook Engelse hooligans in toom worden gehouden. We houden ons hart vast.