Vuelta: pletwals Olano in tijdrit

Print
SALAMANCA - Wie al aan Abraham Olano twijfelde, is met een schitterende tijdrit van de Once-kopman van antwoord gediend. Eigenlijk waren vooraf vooral Ullrich en ook Frank Vandenbroucke getipt voor een groot nummertje, maar het was Olano die als een pletwals over het parcours raasde. Remmen was er niet bij, terugschakelen evenmin en dat leidde tot 57 seconden voorsprong op Ullrich, Casero finishte derde. Geen Vandenbroucke vooraan, die kwam zelfs met een vergrootglas niet in het verhaal voor. Net als Alex Zülle die een nieuwe pandoering moest verwerken.
BR>
Veel applaus voor Olano en dat was terecht. Stilvallen hoorde er in zijn rit niet bij, want hij fietste steeds sneller. Zijn gouden trui krijgt hij daarmee met bijna een minuut extra om de schouders. «Alles verloopt volgens plan. Om in de cols overeind te blijven probeer ik via de tijdritten genoeg seconden te sprokkelen. Ik verwittig de collega's echter dat ik bergop beter ben dan voorheen. Ik heb anders getraind en, in navolging van Miguel Indurain destijds, heb ik hard gewerkt om lichaamsgewicht te verliezen. Dat is gelukt, want ik sleur op dit moment drie kilogram minder omhoog. Ik sta duidelijk scherper dan in de Tour. Als ik niet win, zullen er geen excuses zijn,» verwittigt Olano en hij is gemotiveerd.
In dat einddebat gaat ook Jan Ullrich een hartig woordje meespreken. De tijdrit won hij niet, maar ook zijn benen draaien steeds vlotter. Hij wil nog een kilootje lichaamsgewicht kwijt, maar lang gaat dat niet meer duren. «Om te winnen had ik het té moeilijk in de lange stroken met de wind pal op kop. Daarin was Olano duidelijk de betere. De helft van mijn achterstand liep ik daarom in de eerste 13 kilometer op, achteraf ging het vlotter,» aldus Ullrich die glundert om zijn goede chrono. «Als ik eraan denk dat ik in de Ronde van Nederland nog moest afhaken toen Museeuw en Van Petegem demarreerden en dat ik nu in de tijdrit alleen nog onderdoe voor Olano, dan geeft dat veel hoop. Maar ik ga niet dromen omdat ik nu tweede sta. Ik zal pas zondag weten of ik kans maak op de eindzege,» sust de Duitser.
Zwakke prestatie van Frank Vandenbroucke in de chronorit. Eergisteren gooide hij nog de dagzege weg door zich in de eindspurt domweg te laten insluiten, maar hij glunderde toen omdat er bergop eindelijk explosiviteit in zijn benen zat. Gisteren was dat supergevoel weeral ver weg. Frank startte snel, maar dan zakte hij er helemaal door. Als een slak ging hij door de laatste kilometers. Uiteindelijk viel hij helemaal stil, maar dat liet zich halfweg al veronderstellen. Na 27 kilometer lag hij immers twee minuten achter op Olano en dat werden er uiteindelijk bijna vier en half. «Ik was vooraf al bang voor dit resultaat. Ik heb de voorbije weken immers voornamelijk getraind op het klimmen en ik vreesde dat ik daarvoor de rekening zou betalen. Wat ook gebeurde, want ik geraakte nooit in kadans. Het beter klimmen ging ten koste van mijn hardrijderscapaciteiten, maar dat komt op termijn ongetwijfeld weer in orde. Ergens heeft het ook met mijn gewicht te maken. Ik ben twee kilo lichter dan toen ik Luik-Bastenaken-Luik won,» aldus Frank.
Wie niet ontgoochelde, was Kurt Van De Wouwer. Hij is geen tijdrijder, maar doet het in deze discpiline steeds beter. Kurt werd 20ste, gaf vier minuten toe aan Olano, maar hij fietste wel 22 seconden sneller dan VDB. «Het ziet ernaar uit dat ik eventueel toch een behoorlijk klassement kan halen, maar dat zal pas duidelijk zijn na de ultra-zware rit van zondag. Het schijnt dat die supercol, de Angliru, een muur is waar we tegenop moeten. Heel veel collega's laten vooraan een derde tandwieltje monteren. Om niet te moeten afstappen...» verwittigt Kurt.