Vuelta: alles voor Wüst, niets voor Nieto

Print
FUENLABRADA - Tweede opeenvolgende ritzege en gouden trui voor Marcel Wüst, maar het applaus ging naar lokale man German Nieto. De 27-jarige Spanjaard is een renner à la Ludo Dierckxsens: dezelfde kale knikker, dezelfde honger naar demarrages en ontsnappingen. Hij lanceerde zijn stunt bij kilometerpaaltje 30, hij pakte 23 minuten voorsprong. 190 kilometer verder, op 8 van de streep, stoof het peloton hem echter zonder medelijden voorbij. De rest van de rit was een nummertje van de Telekomploeg die Lombardi lanceerde, maar Wüst pakte rit en trui.
BR>
De simpele jump van Wüst maakte een einde aan het gouden sprookje van Jacky Durand. De Franse Lotto-man speelde nochtans opnieuw voor martelaar, maar dit keer werd het afgestraft. Op de Alto de Colmaner, een niet te lange helling van derde categorie, moest Durand van onder af weer uit de wielen. Hij klauterde in eigen tempo omhoog, kon nooit meer aansluiten want de kaars was definitief uit.
De trui was hij voordien al kwijt. Vooral aan Robbie McEwen, die met twee keer vier bonificatieseconden overpakte, maar dan leek de sterke Nieto misschien toch met voorsprong de eindmeet te halen. Zijn solo leek lange tijd een cadeautje van het peloton aan het adres van zijn ploeg. Ter nagedachtenis van de ongelukkige Manuel Sanroma. Die fietste immers voor Fuenlabrada toen hij in de Ronde van Catalonië tegen een boordsteen terecht kwam en bijna op slag dood was. 's Morgens bij de start hadden de ouders nog de medaille van Sportverdienste ontvangen voor hun verongelukte zoon en dat wilde men extra in de verf zetten, maar dat ging niet door.
Nieto knokte voor wat hij waard was, de handen boven op het stuur, de blik strak vooruit. Op 60 kilometer van de streep kwam er, op aanzetten van de ploegmaats van McEwen, toch vaart in de groep. «Toen de Telekoms begonnen te achtervolgen, zijn we onmiddellijk op hun kar gesprongen. Via de tussensprints was McEwen immers virtueel leider. Zo'n koppositie geef je niet zomaar uit handen,» motiveerde Adrie Vanhouwelingen, de sportdirecteur van de Rabo's, zijn renners, maar het werd een maat voor niets. Nieto werd wel teruggepakt, hij hield alleen de trui van de tussensprints over aan zijn avontuur, maar dan was het de beurt aan Marcel Wüst. Die maakte er niet te veel tekeningetjes bij: zijn eindspurt was er één volgens de boekjes.