ACW licht zichzelf door

Het ACW, de koepel van christelijke werknemersorganisaties, moet meer als één geheel naar buiten treden.

Belga

De beweging kiest resoluut de kaart van interne samenwerking. Ze moet blijven wegen op de politiek, maar vanuit de sterkte van het eigen project. De middenveldorganisatie is op zijn hoede voor de toenemende "vermarkting" bij de Vlaamse partijen. Dat zijn enkele belangrijke conclusies die voorzitter Jan Renders dinsdag trok uit een werkcongres dat afgelopen zaterdag in Blankenberge plaatsvond. Het ACW, dat een aantal christelijke werknemersorganisaties zoals de vakbond ACV en het christelijk ziekenfonds overkoepelt, zette er een discussie op over de werking van de koepel. De sterktes en zwaktes die de achterban tegen het licht hield, worden de komende maanden in resoluties gegoten. Die moeten dan bekrachtigd worden door een statutair congres in november.

"Het ACW moet in de samenleving gezag blijven afdwingen," zegt Renders, "op basis van wervingskracht, een kwalitatief aanbod, een goede dienstverlening en een stevige belangenbehartiging". De 750 aanwezigen op het congres droegen hun kritisch steentje bij tot de discussie en lieten horen dat in alle geledingen van het ACW naar meer samenwerking moet gestreefd worden. Er is een grote nood aan meer contacten en uitwisseling tussen de verschillende organisaties van de koepel. De vrijwilliger krijgt alle ruimte, maar beroepskrachten moeten fungeren als interne bruggenbouwers. Er is nog te weinig oog voor jongeren. Samenwerking met andere jongerenorganisaties is één van de aangewezen methodes om de jeugd voor het ACW warm te maken. Migranten en kansarmen moeten meer betrokken worden bij de beweging. Als grootste beweging in haar soort in Vlaanderen beschikt het ACW niet over een "sterk merk", zo stelden de congresgangers vast. Dat moet tot uiting komen in een beter en eensgezind imago, de krachtlijnen van de ACW-visie moeten in een gepopulariseerde versie verspreid worden.

"De sterkere profilering van het project wil niet zeggen dat we ons niet meer met politiek bezighouden," zo zegt Renders. Het ACW wil niet in de val trappen van het anti-politieke cynisme en interesse blijven opwekken voor de partijpolitiek, ook los van verkiezingen. Maar op het congres bleek dat de achterban het moeilijk heeft met de snelle evolutie van het partijpolitieke landschap, "de politieke puzzel wordt alsmaar ingewikkelder". Er is een grote behoefte aan verduidelijking van de politieke situatie. Het ACW kan zich richten tot verschillende democratische partijen, was de teneur. Maar of de ACW-mandatarissen tot één partij moeten behoren, bleef een open discussie. Enkelingen opperden zelfs met een eigen partij te beginnen.

Het ACW wil niet in de val trappen van opgesloten te worden in het keurslijf van één of andere partij. "De mensen moeten kunnen zien dat we partijprogramma's kritisch bekijken vanuit ons project." Net nu de partijpolitiek alsmaar meer populariseert, wordt de rol van het ACW belangrijker, zegt Renders. "We kunnen dingen zeggen die partijen niet kunnen zeggen". Om het beleid te beïnvloeden, wil het ACW een groter netwerk uitbouwen bij onder meer experten, ambtenaren of lokale besturen.