Lommelse supersubs blijven scoren

LOMMEL -

Als Luc Nilis de koning is van Eindhoven, dan is Dieter Dekelver de kroonprins van Lommel. Nadat de gelouterde Zonhovenaar vorige week zijn jonge ploegmaat Bruggink afgelost had tegen het Moldavische Zimbru, schoot hij PSV met een heerlijke vrijschop de Champions League in. Dekelver van zijn kant gaf zondagavond zijn visitekaartje af in het prestigieuze Constant Vanden Stockstadion. Een invalbeurt van een kwartiertje was voldoende voor twee heerlijke treffers tegen Anderlecht. Het leverde Lommel in het hol van de leeuw een onverhoopt maar verdiend punt op. Een week eerder had dekselse Dieter zijn club in blessuretijd ook al naast Aalst geschoten.

Piet DINGENS

BR>En hiermee beschikt een schotvaardig gestart Lommel plots over twee

supersubs

. Want ook Mirek Waligora veerde in deze prille competitie al twee keer als een duiveltje uit een doosje op van de invallersbank. Wat goed was voor een driepunter tegen Lokeren en een gelijkspel tegen Aalst.

Wat te verwachten was, gebeurde achteraf ook. Waligora en Dekelver, samen goed voor vijf van de acht Lommelse doelpunten (Van Diest, Simons en Grant tekenden voor de overige treffers) hebben moeite met hun statuut van bankzitter en ventileerden dat ook in de pers. Zij willen er opnieuw van bij de aftrap bij zijn. Maar daar beslist dus de coach over. En die is niet zinnens om, zoals hij het zelf zegt, snel te gaan

hutseklutsen

in zijn elftal.

«Als trainer moet je nu eenmaal keuzes maken,» schokschoudert Jos Daerden. «Momenteel opteer ik voor een spitsenduo Grant-Gomis, maar in voetbal is niets definitief. Dat had ik Dekelver in een goed gesprek trouwens al duidelijk gemaakt, dacht ik. Dieter heeft de pech gehad dat hij in de voorbereiding twee keer gekwetst was. Eerst liep hij een vrij zware enkelblessure op en met de competitie in zicht lag hij er opnieuw een tijdje uit. Maar ik heb hem vorig seizoen al het vertrouwen geschonken en ik reken ook nu weer stellig op hem. Deze situatie is nieuw voor hem, vandaar die reactie. Waligora is een ander type van speler. Hij heeft de gave om een wedstrijd die op slot zit, open te breken. Maar Mirek moet ook beseffen dat hij straks einde contract is. Vermits de C-transfers dan wegvallen, is hij na afloop van dit seizoen vrij om te gaan en te staan waar hij wil. Een voetbalclub moet tegenwoordig het hele jaar alert zijn en zich wapenen voor de toekomst. Als je dan een aanvaller zoals Grant kan binnenhalen, moet je dat doen. En Gomis hebben we eerder al aangeworven omdat we zulk type, een rijzige targetman, zochten. Maar ik herhaal het, niets is definitief en we zullen iedereen dit seizoen nog heel hard nodig hebben. Met Sylvio Garcia erbij beschik ik over vijf spitsen voor twee plaatsen. Straks spelen Mirek en Dieter misschien en staan de anderen aan de klaagmuur. Pas op, we hebben het nu alleen over de aanvallers. Ook voor andere posities staan jongens aan de kant die menen dat ze in de basis thuishoren. Neem nu Nivaldo. Die was goed bezig en had mogelijk tegen Anderlecht zijn kans gekregen. Maar een blessure doorkruiste die gedachte.»

Het tandengeknars van de niet-basisspelers hoort er dus bij. «Zolang het de groepsgeest niet aantast, en dat is in Lommel op dit moment zeker niet het geval, kan ik daar begrip voor opbrengen,» knikt Daerden. «In het andere geval zou ik streng optreden. Ze hoeven mij echt niet de mooiste en de leukste te vinden, hoor. Ik sta als trainer voor het doorhakken van knopen en doe wat ik het beste acht voor het collectief. Er zijn ook mensen die moeite hebben met het feit dat we afgestapt zijn van de traditionele vijfmansdefensie. We kregen al een stel

klutsgoals

binnen, dat is waar. Maar anderzijds kunnen we dankzij die man méér op het middenveld nu wel meer druk naar voren zetten. En dat resulteerde ook al in acht treffers. Driemaal scoren op het ongenaakbaar gewaande Anderlecht, verdiend en met attractief spel, je moet het maar doen. Hieruit moeten mijn spelers het vertrouwen puren om op de ingeslagen weg verder te gaan. Dit was het voetbal dat ik in gedachten had, dat ik liefst elke week zou zien. Vrank, vrij, onbevangen. En de jongens die nu even geduld moeten oefenen, mogen niet vergeten dat de sterkte van een ploeg nog altijd mede bepaald wordt door de invallersbank.»